Malalaki ang kanyang mga hakbang at ingat na ingat na huwag madapa dahil karga-karga niya ang umiiyak na anak.
“Mommy ko, let’s go back. I don’t want to leave without Daddy,” hikbi nito habang nakayakap sa kanyang leeg ang maliliit na braso.
“Shh. He will be okay. Just behave, okay?” kabado niyang wika at saka mas binilisan pa ang pagtakbo sa gitna ng matalahib at mapunong likod ng bahay nila. May shortcut roon patungo sa highway ng Isla Molave.
Panay ang sulyap niya sa kanyang likod para tingnan kung may nakasunod ba sa kanila. Papa-dilim na kaya kailangan niya nang makarating agad sa pinakamalapit na dalampasigan. Kapag inabutan sila ni Nikolai ng dilim sa gitna ng mala-gubat na lugar na iyon ay mahihirapan sila na makarating agad sa lugar na sinabi ni Zeon.
“Baby, kaya mo bang ma
