Loving You

Episode 4: Love and Pain

Elise.

It’s  already midnight, I got a text message galing kay Charles. 

Hindi nya ako masusundo dahil hindi pa tapos ang mga  ginagawa nya sa office,kinuha ko ang bag ko at coat saka nagbook ng taxi at bumaba na sa building. 

Habang naghihintay ako ng taxi,may isang Lexus LS na huminto sa tapat ko, I was amaze by the car, nagtataka man ako kung sino ang sakay nito ay binalewala ko nalang at lumingon lingon sa paligid dahil baka nandito na yung taxi na binook ko.

“Elise!” 

Isang pamilyar na boses ang nangibabaw, lumingon ako sa magarang kotse na nasa harapan ko as its window rolled down..nakita ko sa driver seat si Hans,sya ang tumawag saken. 

“Lets go,ihahatid na kita” Dugtong nito,lumingat ako sa paligid pero wala akong taxi na nakikita,lumapit ako ng bahagya sa sasakyan nya bago nagsalita. 

“Thanks,pero nagbook nako ng taxi.” Pagtanggi ko dito. 

“Do you think darating pa yon? Mukang kanina ka pa naghihintay dyan, don’t worry wala akong ibang gagawin sayo ok?” Pabiro pa nitong tugon sa akin.

This jerk,nagagawa nya pang magbiro after all these years. Dahil wala talaga akong taxi na nakikita,sandali akong nagisip at nuon ay sumakay na nga sa kotse ni Hans.

“Where’s your boyfriend,dapat sinusundo ka nya,'di ba nya alam na delikado dito kapag gabe?” Sambit nito habang nagddrive.

“He does,nagkataon lang na marame syang ginagawa sa office” Sagot ko sa kanya nang hindi sya nililingon at nakatingin lang sa bintana ng sasakyan.

“Ibig sabihin, hindi ka nya priority.” Sambit nito,napalingon ako sa kanya at kumunot ang noo ko, “Kahit gano sya kabusy dapat ikaw ang priority nya, katulad ng ginagawa ko sayo dati..” Habang nakatingin lang sa daan at seryoso ang mukha..

“What are you implying to? Mr. Zhuo?” Sambit ko habang nakakunot ang noo ko at nakatingin sa kanya.

“Im sorry, im just joking.” Lumingon sya saken sandali at ngumiti ng bahagya.

Maya maya lang ay nakarating  na kame sa labas ng gate ng bahay ko, 

“Thank you,ingat ka sa paguwe.” 

Nagmamadali akong lumabas ng sasakyan. Isasara ko na sana ang gate ng harangin ito ni Hans, nagulat ako at napaawang pa ang bibig habang nakatingin lang sa kanya..

“How bout’ the fare?” Sambit nito. 

Binuksan ko ang bag ko at akmang kukuha ng pera para ibigay sa kanya pero agad nitong dinugtungan ang sinasabi nya. “I don’t need money,maybe a cup of tea is enough for me.” Natigilan ako sa pagkuha ng pera sa bag ko at nagulat pa sa kanya nang bigla syang pumasok sa gate at dumeretso sa loob ng bahay,wala nakong nagawa kaya hinayaan ko na lang sya.

 Pumunta ako sa kusina at naginit ng tubig para sa tsaa nya, umupo sya sa sofa at maya maya ay nilapag ko sa table ang tsaa saka umupo rin sa sofa.

“Nice house” Sambit nito habang hawak ang cup.

“This is Charles house,.” Umangat ang ulo nya at tumingin sya saken saka binaba ang cup na hawak nya.

“ You’re living in the same house?” Tanong nito saken na noon ay nakakunot ang noo. I tilted my head.

“Mr.Zhuo, I think I don’t need to answer any of your questions, please finish your tea, gusto ko ng magpahinga.” Tumayo ako at akmang aalis na sana pero hinawakan nya ang kamay ko kaya natigilan ako. 

“Ms.Chen,please reconsider my offer. My client needs that for his wife,kung ikaw ang nasa sitwasyon nya malamang ay gagawin mo rin ang lahat para  sa taong mahal mo hindi ba?” Sambit nito.

“Uulitin ko Mr.Zhuo, hindi ko pinagbibili ang self-portrait, Im sorry” Bumitaw ako sa pagkakahawak ni Hans sa kamay ko at naglakad ng bahagya, pero muli akong natigilan ng magsalita syang muli.

“Oo nga pala, how would you know the feelings of my client, you’re good at leaving,you just come and leave as you want,you are always like this presumtious.” Halos maluha ako sa sinabi ni Hans, lumingon ako sa kanya, at tumayo na sya sa upuan,mabilis na lumapit sa akin saka hinawakan ang braso ko at hinalikan ako, I was so shock, nanlaki ang mga mata ko sa ginawa nyang yon,hanggang sa unti unti ko ng nararamdaman na sumasabay narin ang mga labi ko sa kanya.

The pleasant smell on him keep on stopping me to hate what his doing, until I pushed him at tumalikod sa kanya. Halos habulin ko ang hininga ko sa pagkakataong iyon.

“I have to go, magpahinga kana.” Hindi pa man ako nakakapagsalita ay lumabas na sya ng bahay at naiwan akong magisa. Halos manghina ako at mapahawak sa sofa, I still remember the song you used to sing for me,but there are still no such days between us.. I clearly remember the everyday that were together,this is a knot in my heart that has troubled me for 7 years. How can I forget you?

 A/N:

Pagalabas ng bahay ni Hans ay nakasalubong nya si Charles na noon ay kalalabas lang ng sasakyan, seryoso at matalim ang tingin ni Charles kay Hans ng Makita ito. “What are you doing here?”tanong nito ng makalapit kay Hans.

“I saw Elise in front of her office kaya sinabay ko na sya pauwe.” Tugon nito,saka naglakad patungo sa sasakyan nya.

 “You don’t have to do this again. Matagal ka na nyang kinalimutan,kaya wala ng dahilan pa para lumapit ka pa sa kanya.” Noon ay nakakunot na ang noo ni Charles at matalim ang tingin kay Hans.

Tumango si Hans bago sumagot kay Charles at saka ngumiti ng bahagya. “Is that what she said? O ikaw lang ang may gustong kalimutan ako ni Elise? I found something today,which is opposite on what you’ve said.” 

Hindi pa man nakakasagot si Charles ay pumasok na ng kotse si Hans at umalis. Matagal na nanantili si Charles sa labas ng bahay ni Elise,at napagdesisyonan nitong umalis nalang.

Habang nasa office,hindi maiwasan ni Hans na maalala ang nangyare.. kumatok si Andrew at pumasok sa loob ng office. 

“Hans,we have a problem.” Tugon nito na halos humahangos pa.

“What is it?” Tanong ni Hans,na noon ay hinubad ang kanyang salamin at tumingin sa kaibigan.

“Bumalik na ng London si Mr. Leng and his wife,anong gagawin natin?.” Kumunot at noo ni Hans dahil alam nyang mababalewala ang business proposal nya kay Mr. Leng hanggang hindi nito nappirmahan ang kontrata. Tumayo sya at nagmamadaling kinuha ang coat nya.

”Book an early flight for 2.”  Sambit nito habang papalabas ng office. Samantala,abala naman si Elise sa business meeting nila ng may tumawag sa cellphone nya,hindi nya pinansin iyon dahil number lang ang nakaregister sa call,pero nagtitinginan na ang mga staff nya sa kanya dahil sa ingay ng ringtone nito,kaya wala syang nagawa kundi sagutin nalang.

“Hello?”

“Where are you?” Bungad ng nasa kabilang linya.

“Who’s this?” Muli nyang tanong, ngunit bigla nalang binaba ng nasa kabilang linya ang cellphone sandali syang nagisip kung sino yon, agad na pumasok sa isip nya si Hans dahil hawig ang boses nito dito, pero umiling iling sya dahil wala naman dahilan para tawagan sya ni Hans.

 Maya maya lang ay natapos na ang meeting lumabas narin ang mga staff sa conference room at naiwan si Elise dahil inaayos nya pa ang mga gamit nya ng biglang may isang lalaki ang pumasok sa conference na tila nagmamadali at humahangos. 

Nang Makita sya ni Elise ay nagulat ito dahil hindi nya inaasahan na si Hans ang lalaking yon, hindi na nakapagsalita pa si Elise,he grabbed her hand at lumabas ng office,nagtatakang nakatingin sa kanila ang mga staff. Nang makarating na sila sa labas ng office,kumawala si Elise sa pagkakahawak ni Hans.

“What are you doing? Anong problema mo? San moko dadalhin?” Sunod sunod na tanong nito sa binata.

“I will explain everything later.” Hinila nyang muli si Elise at pinasakay sa kotse. 

Habang nagddrive si Hans ay nakakunot naman ang noo ni Elise na noon ay hindi maintindihan ang nangyayare. 

“Alam mo bang pwede kitang sampahan ng kasong kidnapping?” She said.

“Sige gawin mo,pero pwede ba pagkatapos nalang nito saka mo ko sampahan ng kaso, I need your help.” Sambit nito na noon ay nakatingin lang sa daan.

Elise.

I don’t know pero nawalan ako ng choice kundi sumama kay Hans kung san man nya ako dadalhin, ayoko namang bumaba ng express way at maglakad pabalik ng office, pero laking gulat ko ng iabot samen ni Andrew ang dalawang flight ticket ng makarating kame sa airport. Like,what the hell.

“Anong ibig sabihin nito? San mo ko dadalhin?” Mariin kong tanong kay Hans na noon ay hawak na ang flight ticket namin at mga passport na noon pala ay pinakuha ni Andrew sa secretary ko na nasa office. 

“We need to go in London,Mr Leng and his wife are going back na hindi napipirmahan ang business contract namin so I need your help para maconvince sila at mapapirma sa proposal.” Sambit nito. 

Tumaas ang kilay ko sa narinig ko. Like,anong kinalaman ko sa business nya.

“What? You’re so unreasonable! Hinatak mo ko from my office because of this? Ayoko, babalik nako sa office, if you want to pursue your client ikaw nalang, ok?!” Pasigaw kong tugon kay Hans,at naglakad palabas ng airport, ngunit hinabol ako ni Hans at hinila ang kamay ko.

“Please Elise,gusto ni mrs Leng ang mga paintings mo,alam kong mapapabago mo ang isip nya.” Sambit nito, I rolled my eyes kahit ano pang sabihin nya ay hindi parin tama na bigla nya nalang akong hatakin palabas ng office at sigurado akong magagalit sa Charles kapag nalaman nya ito. 

“Im sorry Mr. Zhuo but I can’t help you.” Mariin kong tugon.

Pilit akong bumitaw sa pagkakahawak nya at naglakad ng bahagya, ng bigla kong narinig ang boses nya.. 

“I wont bother you again,” Sambit nito. 

Huminto ako at lumingon sa kanya, “Hindi na kita guguluhin,hindi nako magpapakita syo kahit kailan after this,just help me through this ok? Please.” Sambit nito, sandali akong natigilan at nagisip nagpalipat lipat pa ang tingin ko sa dalawa, it’s more beneficial for both of us kung hindi na kame magkikita pa kahit kalian.

And yes, I am sitting in a business class seat of the plane next to him,papuntang London.

 Im sure Charles will freak out kapag nalaman nyang nandito ako at kasama ko si Hans. I tried to calm myself at ininom ang glass of wine na nasa harap ko. 

He starred at me and smirked  I just rolled my eyes and cant believe that this is happening, tama ba 'tong ginagawa ko? ang tanga ko na pumayag ako. 

We landed safely in London City. 

It’s quite cold here in London, at hindi sapat ang suot kong coat,and my surprise nang sinampay ni Hanas ang coat nya sa balikat ko habang nakatayo kame sa labas ng airport at naghihintay sa sasakyan, napatingin pa ako sa kanyang muka, he's face is emotionless habang nakatingin kung saan, napukaw lang ang pansin ko nang dumating ang sasakyan at sumakay  agad sa kotse.

Hindi parin sya nagbabago, nandon parin ang pagiging thoughtful nya. F

inally,we arrived at  Mr. Leng’s house, their house is quite unique and antique,the structures and décor is amazing naupo kame sa sala and the maid offer us some tea. 

Maya maya lang ay dumating sila Mr.Leng kasama ang asawa nito,medyo may edad na ang asawa ni Mr.leng pero mahahalata mo parin sa itsura nya ang pagkasupistikada at napakaganda nito.

“I didn’t expect to see you here Mr. Zhuo, pero kagaya ng sinabi ko wala akong balak na pirmahan ang kahit na anong business deals hangga't hindi ko nabibili ang self portrait ng Velle.”Sambit nito habang hawak ang kamay ng asawa nya na nakaupo sa tabi nito.

“I know Mr. Leng, but I want you to meet atleast the owner of Velle, Ms.Cheng.” Pakilala nito sa akin, nabigla si mr.Leng at napangiti ng malaman na ako ang gumawa ng self portrait. 

“Really,? It’s a pleasure to meet you ms. Chen,may alzheimer ang asawa ko pero sa tuwing makikita nya ang painting mo ay natutuwa sya.” Nakangiti nitong sambit.

“Im happy that my painting gives joy to someone.” Nakangiti kong sambit,ng mga oras na yon ay gumaan ang pakiramdam ko,lalo na ng magkaroon ako ng pagkakataon na makausap si mrs. Leng. 

We were sitting in the garden she was gorgeous, sa unang pagkakataon ay nagsalita sya at nakipag usap sa akin.