The family Cruz: mapag mahal na magulang at mababait na dalawang anak at one adopted daughter.

Character: Maila Cruz: Mother Carlo Cruz: Father Analou Cruz: Daugther Setting: Probinsya ng matalam north cotabato. Chapter: 1 Pagkatapos ng malagim na pangyayari ng mag asawang Cruz dahil sa pagkamatay ng dalawa niyang anak ay nag pasya silang dalawa na mag asawa na tumira sa probinsya upang hindi masyado maalala ang sinapit ng mga anak sa poblacion ng matalam. Lumipas ang dalawang taon ay nabuntis si Maila subrang saya ng mag asawa dahil magkakaroon na ulit sila ng anak.Hindi bumitaw ang mag asawa sa pananampalataya na sana biyayaan sila ng anak.Dumating ang araw na mayron nabuntis ang si Maila ang asawa ni Carlo. Makalipas ng ilang buwan ay nanganak na si Maila at ang batang lumabas sa sinapoponan niya ay batang babae.Pinangalan nila ng Analou, kita sa dalawang mukha ng mag asawa ang saya at pananabik sa kanilang anak na isinilang.Sa pagkat may anak na sila ay hindi parin kinalimotan ng mag asawa ang sinapit ng dalawang anak. kaya agad silang pumunta ng Poblacion upang bisitahin ang puntod ng namayapang anak. Masaya na ang mag asawa dahil subrang cute ng batang si Analou maliit pa lamang ay mahilig ng tumawa at nakakawala ng pagod ang kanyang mukha. Si Analou ay hindi nakaranas ng marangyang buhay katulad ng naranasan ng dalawa niyang kapatid na namatay.Dahil siya ay lumaki sa probinsya at mabubukid lang ang kanyang tatay at ang nanay naman niya ay labandera lang. Kaya halos hindi maibigay ng mag asawa ang lahat ng gusto ng anak.Pero kahit ganun ang estado ng pamumuhay nila ay masaya ang mag asawa na tahimik ang kanilang pamumuhay at bou ang pamilya nila. Hindi nawala sa mag asawa ang pananampalataya na kahit mahirap lamang sila ay pinapanalangin nila na sana hindi na maulit ang pagsubok sa kanilang buhay kasi baka hindi na daw kayanin ng mag asawa. Malaki na si Analou siya ay naga aral na sa elementary hindi na siya naka pag kender dahil alam na ni Analou magbilang at sumulat ng pangalan niya.Dahil 3yrs old palang noon ay tinuturuan na siya ng nanay niya. Si Analou ay mabait na bata at matalino dahil kahit walang baon pera ay naga aral parin siya dahil ayaw niya na maliban sa klase. Gusto niya makapag aral at lumaki ng mabilis dahil kuwento niya sa kanyang mga guro.Na naawa daw siya sa magulang niya dahil hirap na hirap na daw ang nanay at tatay niya kaya gusto niya na makatapos ng pag aaral upang makapag trabaho at siya nalang ang bubuhay sa kanyang mga magulang. Naawa ang mga guro sa kanya kaya kapag walang baon ay binibigyan nila ng pagkain pang reces niya.Kapag may pera Si Carlo ang tatay ni Analou ay binibigyan naman nila.Pero nagtataka ang mga magulang ni Analou kung saan ba niya pinupunta ang pera niya at bakit hindi siya nakakabili ng pagkain niya. Ayaw mag hinala ng mag asawa sa ginagawa ng batang si Analou dahil bata pala mang ito. Si Analou ay nasa grade 3 na at siya ay 8yrs old na sa murang edad ba yon ay marunong na siya maglinis ng bahay at mag hugas ng pinggan.At minsan siya na ang naglalaba ng damit nila pag maraming labahan ang nanay niya. Hindi nawala sa mag asawa ang pag alala sa kanilang anak kung saan ba dinadala ni Analou ang pera na binibigay nila. kaya hindi na hinintay ni Maila ang mahuli pa niya na nag lalaro ito o kung ano man ang ginagawa niya. Maila: Analou! halika nga, " Analou" anu po yon Nay! Maila" tinatanung ko ang mga ka klase mo kung bumibili ka ng pagkain sabi nila wala daw? Analou: Nay! bakit niyo po tinatanung magalang na pag sagut ng anak. Maila: Kasi Analou binibigyan ka namin ng pera upang may pangbili ng pagkain mo hindi yon saan mo dinadala ang pera.Analou nakikita mo naman ang hirap namin ng tatay mo halos walang matira sa sahod ko sa paglalaba at ang tatay mo lahat ng sahod sa bukid ay binibili sa pangangailangan sa bahay. Hirap na hirap na tayo Analou, Bakit ikaw hindi mo maisip ang lahat ng sacrifice namin sayo. hindi napigilan ni Maila na maiyak sa pag sasalita habang pinagsasabihan ang anak. Analou! Nay, ano pala ang iniisip niyo sa akin ang winawaldas ko ang pera na binibigay niyo nay, hindi ko magagawa yon.Huwag na po kayo umiyak at malalaman din ninyo ni tatay kung saan ko dinadala ang pera na binibigay niyo sa akin. Niyakap ni Analou ang nanay at niyaya na niya itong kumain dahil tapos na siya mag luto. Dumating na ang ama na parang matamlay si Carlo.At halata sa kanyang mukha ang may dinadamdam. Bakit matamlay ang mukha mo Carlo? sabi ni Maila. Wala lang ito mahal ko! pagod lang ako kaya ganito. sabi ni Carlo. Habang kumakain sila ay linabas ni Analou ang kanyang Card. Na nagpapatunay na siya ay matalino sa school dahil siya ang 1st honor. Subrang saya ng mag asawa dahil hindi nila napapabayaan ang anak sa kanyang pag aaral dahil kahit ganyan ang estadong kanilang buhay ay hindi hadlang upang hindi mag aral ng mabuti si Analou. Lumipas ang ilang buwan ay si Analou ay nasa ikaanim na baitang na.At siya mag tatapos na ng pag aaral. Pero ang mga magulang nito ay hindi maiwasan na magtaka kung anoang binibili ng kanilang anak sa pera na binibigay nila. Mabait na bata si Analou pero hindi parin maiwasan ang may kontrabida sa kanya at may naiinggit dahil kahit mahirap lang sila ay marami siyang kaibigan at gusto ng mga guro dahil sa kabaitan niya at palakaibigan. Dumating na ang araw ng kanilang pagtatapos sa paaralan ay pinaalam na sa mga magulang ang petsa ng pagtatapos. Si Analou ay valedictorian dahil siya ang pinakamagaling sa kanilang classroom.Subrang saya ng magulang nu Analou dahil sa wakas ay magtatapos na ang nila at siya ay mag junior highschool. At kahit mahirap lamang sila ay nakayanan parin ng mag asawa na bilihan ng sapatos at damit si Analou sa kanyang graduation. Pero si Analu ay hindi na naghahangad ng magandang damit sapagkat ayaw na niya mahirapan pa ang magulang.Masaya na nag martsa si Analou kasama ng kanyang magulang. Sa kanyang pagsasalita sa entablado ay sinalysay niya ang buhay mahirap. pero hindi hadlang upang siya ay huminto ng pag aaral.Dahil naging inspirasyon niya ang pagiging mahira. Analou: Speech!! Ang pagiging mahirap ay hindi hadlang upang tayo ay bumitaw at sumuko dahil.ito ang inspirasyon natin upang lumakas ang loob at manindigan na mag aral ng mabuti upang ang paghihirap ng magulang ko ay aking masuklian. Huwag ikahiya ang pagiging mahirap dahil ito na ang binigay saatin ni Lord ang maranasan ang hirap sa buhay.Lahat tayo may kanya kanyang buhay na nakalaan huwag mainggit sa mayaman dahil sila natanggap na nila ang biyaya para sa kanila. Huwag tayong mawalan ng pag asa at dapat tayong manalig at magtiwala na may diyos na gumagabay saatin at nabibigay liwanag sa tulad natin mga mahihirap. Ako, si Analou anak mahirap lamang pero hindi ko kinakahiya ang pagiging mahirap dahil kita niyo ako ngayon nasa harapan niyo nag sasalita at nagtatapos at valedictorian ng paaralan ito.Hindi tumigil ang nanay at tatay ko sa pagtatrabaho makapag aral lang ako.At hindi ko kinakahiya ang mga magulang ko at proud ako sa kanila na sila ang magulang ko. Marami pa tayong pagsubok na mga magtatapos dahil ito pa lang ang simula at sa pagdating natin ng mataas na antas ng paaralan ay doon natin malalaman kung kakayanin pa natin.pero hanggat hindi tayo bumitaw ay makakaya natin ang lahat.Maraming salamat at nagpapasalamat ako sa mga guro na nag turo sa amin at nagtiyaga sa kapasawayan ng mga classmate ko at sa akin narin.At sa mga classmate ko naman ay salamat sa mahabang taon na tiniis niyo ako at palagi niyo binibigyan ng pagkain kasi parati akong walang pera. Special na pasasalamat sa aking mga magulang na nag sacrifice at hindi tumigil sa pag alaga at pagpapaaral da akin. Natapos na ang graduation si Analou ay tumanggap ng maraming medalya at siya ay maraming parangal sa paaralan nila. Umuwe na sila at kita sa mga mata ng mag asawa ang tuwa at lungkot Bakit malungkot kayo tay! nay! at sinabit ni Analou ang medalya sa nanay at tatay niya. Anak kasi lahat ng kaklase mo may handaan sa bahay nila at may regalo pa sila.Samantalang ikaw wala man lang kami naibigay sayo. Nay! tay! huwag kayong malungkot dahil hindi naman ako humihingi ng regalo. Dumating na sila ng bahay nila ay biglang may linabas si Analou at sinabi sa tatay at nanay na surprise.......,, Ano naman ito anak bakit nakabalot sabi ni Maila. Anak saan mo ito kinuha huwag mong sabihin na nangutang ka.?sabi ni Carlo sa anak. Grabe naman kayo sa akin tay! nay! pera ko yan. sabi ni Analou, Saan ka kumuha ng pera anak? tanung naman ni Maila sa anak. Nay! naalala niyo yong pera na binibigay niyo sa akin iniipon ko hindi ko binibili upang sa aking pagtatapos ay may mabili ako sa inyo.Kaya kahit anong pilit niyo ipaamin sa akin kung saan ko dinadala ang pera ko ay hindi ko sinasabi dahil pag sinabi ko hindi na kayo ma surpresa. sabi ni Analou sa tatay at nanay. Nay! tay! nagustuhan niyo ba? binili ko yan dahil naawa na ako sa inyo dahil wala na kayong bagong damit na isinosout. sabi ni Analou sa kanyang tatay at nanay. masaya ang mag asawa dahil nagtapos ang anak sa elementarya at may natanggap pa silang regalo sa anak. Lumipas ang ilang araw ay bakasyon ni Analou kaya nakakatulong siya sa kanyang mga magulang dahil walang pasok sa paaralan. Nagkasakit ang nanay ni Analou kaya walang maasahan ang kanyanh ina kundi siya lamang. mahirap ang dinanas ni Analou sa murang edad niya ay pinapasa niya ang hirap sa buhay.Na dapat pa sana sa kanya ay naglalaro lamang. Malala na ang sakit ni Maila hindi nila madala sa hospital dahil walang wala sila. Nagpasya humingi ng tulong si Carlo sa kanyang boss upang maipagamot ang may sakit na asawa pero hindi siya pinagbigyan na mag cash advance.