Blazing Mirror

BM5

I know I'm overreacting but…

Nakakairita! I have never been kissed that rough! I'm an updated version of Maria Clara for his f*****g information!

I'm wearing a black top and has a queen anne neckline and black tattered skinny jeans pairing it with open-toe stilettos. Ito lang ang nakita kung damit na patok sa panlasa ko.

Habang pababa ay kinakalaykay ko ang aking bucket handbag. Napahinto ako nang makarinig ng iyak.

"I'm sorry, Mama, I'll do my best next time," the poor girl's plea in a brittle voice. Nakaluhod siya sa babaeng I think in her mid-40s at halatang galit ito sa itsura.

Sino sila? Maybe, Astrid's relative? I was about to leave when the girl’s eyes and my eyes, met. I see how her eyes squint. Nagkibit-balikat ako at nagpatuloy sa paglalakad. I have so many things to do!

Astrid's father wanted to have a talk with me, in the backyard. Bahagya pa akong naligaw, bago nakarating sa backyard nila. Her father and the mayordoma were talking seriously, but when they felt my presence, kaagad lumiwanag ang mukha ng mayordoma sa 'kin.

Hinalikan ko ang pisnge ng mayordoma bago ang pisnge ng ama ni Astrid. I tried to act cheerful, innocent, and kind in front of them. I guess… I have many masks to wear now.

"Maiwan ko muna kayo," untag ng matanda bago kami iniwan doon.

Umupo ako sa bakanteng upuan at bahagyang humarap sa ama ni Astrid. He's reading a newspaper with just his pambahay clothes.

I slightly cleared my throat to catch his attention. Sumimsim muna siya ng kape bago isinantabi ang dyaryo. Tinapunan niya ng tingin ang kamay ko kaya napatingin din ako doon.

"Daddy, what's wrong?"

He let a loud sigh, bago siya tumingin sakin nang diretso. His eyes are stating a sadness.

"You look completely different right now, Astrid. Tell me, how it's going between Sage and you?"

Ako naman ngayon ang napabuntong hininga. "Dad, my relationship with Sage is a private matter."

The side of his lips rose, bothered by what I said. "Hija, Manang told me everything the day before you left our country." Masuyo niyang kinuha ang kamay ko at hinimas ang aking daliri kung saan dapat ilalagay ang singsing. "Hija, please open up to me, I can cancel the wedding—"

That made me rise from where I sit.

"No!"

Sage plays the big role of my plan! That darn wedding is my ace! Hindi pwedeng ikansela dahil tiyak akong malaking damage ang matatamo nito sa plano ko.

Kaagad akong kumalma nang makita ang pagkabigla sa mukha niya.

"D-dad… I l-love Sage and I'll p-promise to you that our r-relationship will work out." Trust me, I'm hesitating to say that. I plastered a fruity smile on my lips.

Umiling siya. "Nang malaman kung gusto mo si Sage, I immediately accepted his father's proposal to me though I can't get that much benefits on their school. Dahil gusto kong sumaya ka. Kaya kung ang binigay kong kasiyahan sa 'yo ang siyang magbibigay din ng pasakit sa buhay mo, handa akong bawiin ang ibinigay ko!" He held my both shoulder, napatingin ako doon. "Astrid, I won't let anyone hurt my big baby."

Pilit akong ngumiti. "Dad, just trust me."

Ano ba kasing pinag-usapan ng matanda at ni Astrid sa araw na 'yon?

He hesitantly nodded, humiyaw ako at niyakap siya sa likuran. Naglalambing. I hope In my next life, siya na ang ama ko.

"Dad, have you heard a Tolentino surname?" My lips pursed while asking that. I just want to know if Dad's approval got approved.

Hindi ko mapigilang kumalas nang lingunin niya ako.

"Yes, I heard a proposal on him just a week ago—"

"You should accept it, Dad! That was my friend's family business. I've visited their company and it was nice—"

"I am about to, but they turned it down," aniya at kinuha ang dyaryo upang bumalik sa pagbabasa pero kaagad ko iyong kinuha sa kanya.

"T-they turned it d-down? Why?"

This f*****g proposal changed Dad! And then he turned it down?! Wala akong makitang rason para gawin niya 'yan!

Kinuha niya ang dyaryo sa 'kin. "Wala akong alam, Astrid, so for now, let me enjoy my newspaper and go on now to your orphanage. The children there missed you a lot."

Umalis ako doon na wala sa sarili.

Daddy is unbelievable! He made me turn like this to save our company and now… he just wasted my sacrifice!

"D'YAN po tayo," utos ko sa driver ni Astrid. I gave him our address.

I have to know his reasons and he should give me a valid one!

My brows furrowed, nang makitang binubuhat palabas ang mga gamit sa bahay namin. I immediately hopped out of the car and approached a man that is bearing one of our furniture.

"Ano pong nangyayari dito?"

"Uh, ipagbebenta na raw ito ni Sir Tolentino."

"The hell… Bakit daw?"

Nagkibitbalikat siya at nagpatuloy sa ginagawa. Patakbo akong pumasok sa bahay at halos maubos na ang mga gamit sa loob nito. I tried to find one of our maids ngunit wala akong makitang pamilyar na mukha.

Nasaan si Mommy? Si Daven? Nakita ko pa nga siya kanina, eh! Hindi ko alam pero naiiyak na ako sa sariling iniisip.

Para akong nabunutan ng tinik nang makita si Daven na kakapasok lang sa bahay. His eyes narrowed trying to familiarize my face. Seconds later, the curiosity was discarded and replaced by anger.

Tumikhim siya. "Anong ginagawa mo rito?"

"Dav…" Humakbang ako palapit ngunit umatras siya. Halatang nandidiri. I felt something in my heart because of his action.

"What are you doing here, Ms. Claveria?" He mocked on the surname he mentioned.

"Don't call me that!"

"Tatawagin kita sa paraang gusto ko! You're not Alexandra anymore! 'Yang mukhang yan ang siyang dadalhin mo hanggang sa kamatayan mo—"

"Bakit ka 'ba ganyan?! I was forced, Daven! You know that!" I know that any second my tears will burst out.

He sneered. "Don't act like you're in the damsel just because you were forced! You're the one who will benefit the most—"

"Daven!"

Naninibago ako sa kanya. I've never seen this side of him coz he is always soft and kind to me!

"Just get out. I swear you won't like it if I'll be the one who drags you out."

Dahan-dahan akong tumango. I'll talk to him some other time. Kung itatanong ko kung nasaan si Mommy, alam kong hindi niya ako sasagutin at baka bulyawan lang niya lang ako. Nang makarating ako sa pintuan, for the last time, I looked at him with a teary eyes.

Babalik pa kaya tayo sa dati, Dav?

Sa mga pinapakita niya, it's hard to predict…

Hanggang sa makalabas ako sa pintuan, walang Daven na sumunod sa 'kin. I was expecting it! I was expecting him to take his words back.

My jaw clenched when I saw my reflection on the car's window. Before, Daven despised his parents the most. But now... ito na ang mukha ng taong kinasusuklaman niya.

"Alexandra!"

Humigpit ang hawak ko sa handle at kaagad nilingon si Daven. Sabi na ga bang hindi niya ako matitiis, eh!

"This will be the last time you'll hear that name coming from me." He handed me a white small envelope. "Mamaya mo na 'yan basahin kapag nasa loob ka na ng kotse." He was cold.

May ibinigay muna siyang address sa driver bago ako tinalikuran at hindi na lumingon pa. I collected myself before I hopped in the car. Kaagad kong binasa ang sobreng ibinigay ni Daven. It was my mother's letter.

Dear Alexandra,

I know if you'll read this, wala na ako sa mundong ito. Isa lang ang masasabi ko sa 'yo. For you or for the people who surround you, I may not be your real mother but for me, you were my daughter. I regret every day, sweetie, the day I sent you abroad. Kung hindi lang sana naging sarado ang utak ko sa araw na 'yon, hindi ka sana lalayo sa 'kin. Hindi sana ako mawawalan ng isang anak. I'm so sorry, Astrid. I'm really sorry. Please don't take the operation, please. Kasalanan ko ang lahat, anak. Put the blame on me. Revenge your mother's death on me. Tatanggapin ko ang lahat, anak, dahil mahal na mahal kita. Always remember I love you unconditionally.

Love,

Mother

Humigpit ang hawak ko sa papel nang makita kung nasaan kami. "No! No… no… no… It can't be!"

"Ma'am, andito na po tayo," anang driver sa review mirror.

Pinipigilan kong hindi umiyak sa harapan niya dahil ayokong magtaka siya at baka isumbong pa ako nito sa ama ni Astrid.

"Iwan mo na ako rito. I will meet someone here." Lumabas na ako at hindi na hinintay pa ang isasagot niya.

Para akong tanga ngayon, umiiyak habang hinahanap ang pangalan ni Mommy. Umaasa akong hindi makita ng pangalan niya rito pero para akong nabuhusan ng malamig na tubig nang makita ang pangalan niya.

"Mommy…"

I lost two precious women in my life

WHAT have I done in my previous life that made my life so cruel right now? Bakit ganito? Bakit parang hinahabol ako ng karma ngayon?!

My feet felt so numb dahil sa kakatakbo kanina. Ngunit wala akong oras para indahin 'yon. I have to be wasted, to be able to forget the pain on this day!

Noon, ayokong magpapasok ng bagong tao sa puso ko, so that I have no one to lose to. Pero ngayon, the pain gets worst when I have no one to lean on.

Walang Daven. Walang Mommy. Walang-wala ako ngayon.

"Party!" sigaw ko sa alon ng mga tao habang may hawak na antonov sa kanang kamay ko.

Pangatlong bar ko na ito ngayon at hindi ko alam kung pinaglalaruan ba ako ng mga mata ko dahil nakita ko naman ulit ang lalaking kanina ko pa nakikita sa mga bar na napupuntahan.

I'm not drunk, just a little bit tipsy. My alcohol tolerance is not that high and not that low, neutral lang. Nalalasing ako pero hindi gano’n kadali.

Kaagad kong tinungga ang bote ng vodka at kaagad gumuhit ang init nito sa lalamunan ko. I need Jack Daniels! Tumayo ako pero bago pa man makarating sa counter ay may pumigil sa akin.

"Lasing ka 'na…"

A smug appeared on my lips when I clearly saw the face who's trying to stop me tonight. The man who I was talking about.

"Pake mo naman?"

Talaga, Alexa? Nakuha mo pang magtaray?

Maybe I'm his type? Hindi naman siguro niya ako bubuntutan kung hindi diba?

I smiled devilishly as I wrapped my hands on his neck. Nakita ko kung paano siya napaigtad sa ginawa ko. My eyes narrowed nang makitang palinga-linga siya sa paligid na animo'y natatakot na baka may makakita sa posisyon namin.

I like to tease people who are especially visible incomes to their feelings or reactions.

"A-Astrid, what are you doing?" He mumbled.

Mas lalo kong hinigpitan ang kapit sa kanya at bumulong sa tenga niya. Sapat na para malanghap at maramdaman niya ang hininga ko.

"You were following me like a madman. You like me, don't you?"

Before he can push me, I crushed my lips on his. I felt him stilled, lalo na nang gumalaw ang mga labi ko. Slowly, he kissed me back and to my surprised, I don't like it.

This isn't my first time kissing strangers. And for the first time, para akong naghahanap ng kung ano. I want to feel something in my system!

When I felt his tongue entering my mouth, I was about to push him, when someone drags me. Napasalampak ako sa sahig dahil sa lakas ng pagkahila niya. My eyes widened when someone punched the man I just kissed seconds ago. At mas lalong lumaki yata ang mga mata ko nang makita kung sino ang sumuntok sa lalaking kahalikan ko.

The mighty Sage!

He punched the man three times right on his face, I want to stop Sage but I couldn't stand up. Naawa ko! For Pete’s sake! Ako ang humalik!

"Tama na!" sigaw ko kahit alam kong hindi nila 'yon maririnig dahil sa mga hiyawan ng tao.

"How could you make out with my fianceé, when you were dating my sister!" Sage shouted full of fury. Umalingawngaw iyon.

May dalawang bouncer ng pumipigil sa kanya. Habang ang lalaki ay nasa sahig pa rin at hindi pa nakakabawi. f**k, talagang hindi ako malalasing sa gabing 'to!

Sa halip na panoorin sila ay tumayo ako paalis doon. Maybe, I'll find another bar? Binalikan ko ang aking handbag sa kung saan ako nakaupo kanina. Maraming taong nakatingin sa 'kin but I didn't bother to pay attention to them. I don't care. Ang gusto ko lang ngayon ay malasing!

"Isn't that Astrid Claveria?"

"Siya nga! For Pete’s sake—”

Napairap ako sa mga bulungan nila bago umalis doon na masakit ang paa.

Nakatiim-bagang na Sage ang bumungad sa ‘kin sa lobby ng bar. Nagpaubaya na lamang ako nang hilahin niya ako at sapilitang pinasakay sa kotse niya.

Minutes later, I found myself in a small convenience store at naghihintay kay Sage na mayroong binibili sa loob.

"What for? Hindi ako lasing?" sita ko nang naglagay siya ng kape sa harap ko. He wants me to get sober.

I heard his heavy sighs bago siya umupo sa harapan ko. "Explain."

"Why would I? I'm an adult, it's okay for me to kiss strangers—"

"Stranger?! Dale is not a stranger to you, Astrid!"

Tangina kase, Alexandra! Kung sino-sino na lang ang hinahalikan mo! Whatever. Wala ako sa mood magpaliwanag.

I rolled my eyes at him before I stand up. Hinampas niya ang lamesa dahilan para mahulog ang mga gamit ko mula sa aking handbag.

"At saan ka pupunta?!" His voice is like a thunder, ngunit wala sa kanya ang atensyon ko kundi sa papel.

Ang papel na huling ibiningay ni Mommy sa 'kin. Lahat ng nararamdaman ko ngayon ay unti-unting napapalitan ng lungkot.

Dahan-dahan akong napaupo. Hindi ko alam na meron pa pala akong luha na mailalabas. I shouted in frustration at sinabunutan ko ang sarili bago isinubsub ang mukha sa lamesa at doon umiyak nang malakas.

Minutes later, I felt someone tapping my head softly. Napa-angat ako ng tingin dahil doon.

Nag-iwas siya ng tingin. "Stop crying, I hate a cry baby."

Sa sinabi niya, mas lalo akong umiyak. Mas lalong lumakas ang hikbi ko.

Yes, I'm maybe a b***h sometimes, but I'm such a cry baby.