ECRİN
Aslan, Ece ile Volkan’ı yakmamak adına kendini tereddüt etmeden ateşin tam ortasına atmıştı. O an ona bir kez daha, sanki ilk kezmiş gibi âşık oldum.
Zaten çocukluğumdan beri kalbim onun adı zikredildiğinde başka çarpardı ama bu seferki bambaşkaydı. Hayranlığım, sevgim, ruhumun o dizginleyemediğim çırpınışı zirveye ulaşmıştı. Babama sözlü olduğumuzu söylemişti... Normalde bir erkek bunu koz olarak kullanmaz mıydı? O anın sıcaklığıyla idrak edememiştim belki ama sonradan düşündükçe anladım; bu durum artık tamamen benim lehimeydi.
Doğru düzgün açılamıyordum, kelimelerim boğazımda düğümleniyordu ama artık Aslan’ın benden başka kaçacak bir yolu kalmamıştı. Çünkü artık babam biliyordu. Bakalım gerçekten bir aslan gibi, o kükreyen sözünün arkasında durabilecek miydi?
Heyecandan nef
