KABANATA 22
Sonata/Lala Mula sa veranda ay nakatingin lamang ako sa tahimik at magandang bakuran ng bahay namin. Medyo masakit pa ang tahi ko pero kaya ko naman nang makaupo ng maayos. Hanggang ngayon ay nangungulila parin ako sa anak kong nawala. Napatingin ako sa album kung saan ko nilagay ang ultrasound ni baby. Gusto kong maiyak kapag nakikita ito. Hindi ko man lang din kasi nalaman kung ano kaya ang magiging kasarian nya. Napapahid ako ng luha at muling tumingin sa bakuran. Wala si Kuya dahil may-ari ito ng isang malaking Lala Land homes. Sabi nya ay sa akin nya pinangalan iyon para daw kapag nakita ko raw ito dahil sa pangalan ay baka ma-curious akong puntahan ito at magkita kami. Kaso nga hindi naman bumalik ang alaala ko noon at hindi ko rin alam ang tungkol sa Lala Land. Si Dad naman ang s
- Writer
