"Her şeyden çok beni seviyormuşsun gibi."
Son sözüyle birlikte bir süre o güzel yüzüne bakıp suçluluk duygusuyla çektim bakışlarımı onun üzerinden. Ne diyebilirimdim ki? Doğru söylüyordu ve içimden geçenlerin bakışlarıma yansıması normal değil miydi?
Gözlerim boş boş beyaz tavanı izlerken konuyu değiştirmek için "İsmimin Asi olduğunu nereden öğrendin?" diye sordum ona bakmayı deli gibi isterken. Çıldırıyordum sanki. O yanımdaydı ve ben ona deli gibi istesem de bakamıyordum. Halbuki dün sırf ona bakmak için ölmek istemeyen ben değil miydim?
"Cüzdanından kimliğini buldum." dedi ve yakınımdayken konuyu değiştirmem üzerine önce geriledi sonra da ayağa kalkıp yatağın yanındaki koltuğa oturdu. Onunla birlikte kokusu da uzaklaşırken hüzünlü bir şekilde iç çektim. Artık sadece odaya si
