The Babies from the Future

"MAMA, Ayla don't want to go." Humahagulhol na yumakap sa kanya ang panganay na anak. "Ayla will stay with you and Papa. Please, Mama." Hindi niya napigilan ang pagpatak ng sarili niyang luha, ayaw man niya na gawin ito ay kailangan nilang gawin kung hindi ay mamamatay ang mga ito kasama nilang mag-asawa, ayaw nilang pati ang mga ito ay madamay katulad nang nangyari sa kanilang mga magulang, pinatay ang mga ito ng mga taong gusto silang burahin sa mundo para lang makuha ang mga research na pinaghirapan nilang mag-asawa, lalo na't ayaw nilang makipag-cooperate. Kasalukuyang sapilitang pinapasok ng mga armadong lalaki ang kanilang bahay at alam nila na hindi sila iiwang buhay ng mga ito lalo na't sinira na nilang mag-asawa ang kailangan ng mga ito, ang Time Machine na naimbento nilang mag-asawa at ang lahat ng research nila. Ang tanging natitira ay ang ginawa nilang time machine para sa mga anak nila para ipadala ang mga ito sa nakaraan. "Anak, listen to Mama. You and your baby brother must go, promise, kung saan man kayo pupunta ni Liam ay nandoon si Mama at Papa." Niyakap niya ito ng mahigpit at hinalikan sa noo. "Pinky swear?" Iniumang nito sa kanya ang hinliliit nito kaya pinagsalikop niya iyon sa kanyang hinliliit. "Pinky swear." "Hon, we must hurry." Sabi sa kanya ng kanyang asawa saka nito binuhat si Ayla at inilapag sa tabi ng kapatid nito na nakangisi na walang kamuwang-muwang sa maaaring mangyari sa kanila at sa sitwasyon nila. Dinampian nito ng halik ang noo ng mga anak. "Princess, take care of your brother and always be a good girl. Papa and Mama loves you both." "Papa lab!" Sigaw ni Liam saka humagikhik. "Mama!" Binuhat niya si Liam na walang kamalay-malay sa nangyayari at niyakap ito ng sobrang higpit. "Baby, be a good boy and protect your Ate. We love you both so much and always remember that." Isang malakas na pagsabog ang narinig nila mula sa taas kaya biglang pumalahaw ng iyak ang dalawang bata sa takot, kasalukuyan silang nasa basement ng kanilang bahay kung nasaan ang laboratory nilang mag-asawa. Dali-dali niyang inilapag ang anak sa cradle saka isinara na ng kanyang asawa ang glass na cover niyon, kitang-kita nila kung papaano kalampagin ni Ayla ang glass cover, hindi man nila naririnig ang sinasabi nito alam nilang tinatawag sila nito at maging si Liam ay patuloy pa ring umiyak habang sinusubo ang kaliwang kamay nito. May pinagpipindot siya sa side ng cradle habang walang tigil ang pagtulo ng kanyang luha at nang nagsisimula nang mag-initialize ang time machine ay isang na namang pagsabog ang narinig nila pero hindi sila natinag. Niyakap siya ng sobrang higpit ng kanyang asawa. "Everything will be alright. Our babies would be safe." Nang biglang mawala na ang time machine ay sumulpot na ang mga armadong lalaki saka sila pinaulanan ng bala. Kaagad siyang hinila ng asawa sa likod isa sa mga shelves na naroroon habang tuloy pa rin ang mga ito sa pagpapaulan ng bala, niyakap siya nito ng mahigpit at napansin niya na parang basa ang likurang parte ng damit nito. Nanlaki ang mga mata niya nang makitang dugo iyon. "L-Lander..." Nginitian siya nito ng matamis. "I-It's okay..." Then, he suddenly coughed out blood that horrified her and she can't help cried more. "N-No, it's not." He kissed her lips lightly. "I love you so much, Aya. Then and now. Thank you for giving me two adorable kids, for all those memorable memories we made and for being you. You made my daily life exciting and happy, you're my everything." "I love you too." When they ran out of bullets, they thought it was over but then they thrown something in their direction. It was the most powerful grenade ever been made and they have nowhere to go and hide. She hugged her husband tightly while her eyes were close and Lander did the same thing, accepting their fate. Tama ang desisyon nila to send their children from the time that they are still 18 and arguing, they have already took care of the necessary details for their children to be able to live in the past without complications and wishing that this event in their life won't happened again. Then it blew up, she felt her body being thrown to the concrete wall and some sharp things penetrating her whole body. Her whole body was in huge pain but she tried to open her eyes, the basement was in chaos but she ignored that to look for her husband, he was just a meter away from her, sprawled in the floor and not moving. She tried to move her legs but she can't move them so she decide to crawl to him and when she was able to held his hands everything turned dark. +=====+ All Rights Reserved.