HOMIGEN SERIES IV: KISS AND MAKE UP

CHAPTER 19

LYNDON'S face became serious as hell when I told him about the things we should have face.

"Anong gusto mong pag-usapan?"

"Tungkol sa'ting dalawa..." kumibot ang labi.

He bitten his lips as if the man is very agitated about the topic I opened up with him.

"Anong tungkol sa'ting dalawa?"

"You've been a very good boyfriend and I think...I don't deserve a guy like you."

"Easy to leave, right?" hindi maintindihan ang emosyong pumapaloob sa mukha ng binata.

"Lyndon I'm so sorry, I didn't mean to hurt you..."

"Bakit mo sa'kin ginagawa 'to Samantha?"

"Simple, hindi na kita mahal. Naiintindihan mo ba?"

"I don't believe you!" anang lalaki.

Pinatapang ang mukha bago tinitigan siya sa mga mata upang hindi mahalata ni Lyndon kung gaano kasakit sa'king pakawalan siya, subalit kailangan, kailangan kong baguhin ang sarili o maging tama para sa lalaki kung sakaling bibigyan uli nang tiyansa ang pagmamahalan naming dalawa sa hinaharap. Mas gugustuhin kong makasama niya ang ibang babaeng karapat-dapat para sa kanya.

"Then don't. I won't force you to believe me but you will never expect me to reciprocate your effort anymore. Mahihirapan ka lamang kaya kung ako sayo tigilan mo na Lyndon. I suddenly realized that we're not meant for each other."

Halata ang pagkadismaya sa mukha ng binata habang umiling-iling tila hindi makapaniwalang sinasabi ang mga masasakit na salitang iyon.

"Paano mo nasasabi 'yan na parang wala akong naging parte sa buhay mo?" Lyndon cried in front of me but I refused to look at him because he might get easily melt my heart.

"Baka wala naman talaga, baka akala ko cool ka kasama pero ang totoo Lyndon? You're the most boring person I've known..."

Bumuntong-hininga ang lalaki sa mga narinig mula sa'kin ngunit nanatili itong bingi sa mga sinasabi ko laban sa kanya.

"Nasasabi mo lamang 'yan dahil nahihiya ka sa nangyari. Mahal gumagawa ako ng paraan para---"

"Shut up! I don't care about the video, I don't care about you do you understand me? Akala ko ba matalino ka? Anong mahirap intindihin sa ayoko na sa'yo? Boring, control freak like my dad and you're too good to be true. Bumalik ka sa mga lolo't lola mo at paniwalain ang sarili mong may forever! Leave---"

His jaw clenched and punched the side of the main door before he sauntered out from the mansion. Matapos marinig ang ugong ng sasakyan tanda na umalis na ang lalaki palayo sa mansyon, doon pa lamang unti-unting naupos na parang kandila saka nanghina ang mga tuhod at napaupo sa sofa. My tears started to fell down on my cheeks 'cause of thousand heartaches which brought me from the pit of devastation.

Kung gaano kasakit ang mga sinabi sa binata'y doble ang sakit para sa'kin dahil nasaktan nang tuluyan ang lalaking walang ginawa kundi mahalin ako ng lubusan. He really doesn't deserve a woman who has a lot of scandals, mistakes and issues within her life. Hindi talaga kami bagay sapagkat ayokong maging taga-ayos lamang ng mga kapalpakan at gusot si Lyndon, at kung ako man ang may problema ayokong mandamay ng ibang tao. Pipiliting maayos ang lahat sa sariling paraan nang hindi nanghihingi ng tulong sa iba.

ILANG LINGGONG hindi pumasok at madalas ay nagkukulong sa kwarto. Alam na rin nilang wala na kami ni Lyndon kaya lalong lumayo ang loob ni Daddy sa'kin. Lyndon for him is the perfect guy for me and so I presumed but if I'm going to pursue the lad again, I must be the best version of myself. Gusto ko kung sakali mang babalikan ang lalaki'y karapat-dapat na sa pagmamahal ng binata. Ayokong maging pagkakamali ng lalaki na pinatulan niya bilang nobya ang isang babaeng walang pangarap at palaging nakadepende sa kapwa.

This afternoon is a bit boring 'coz no one text me or call me. Hindi na masyadong nakakausap sina Andy at Nana dahil sa kanilang mga kanya-kanyang buhay. The video are still spreading like a fire from XIA but I know it will fade away as the time goes by. Matapos ang sagutan sa pagitan namin ni Daddy ay kinausap ni Mommy ang ilang kamag-anak niya sa Amerika para sa binabalak na pag-alis. I have decided to study abroad but in my own fidget terms.

Mabilis pinilas ang pahina ng sketchpad dahil kaninang-kanina pa wala sa mood gumuhit. I'm looking for a perfect subject then suddenly saw my little bag at the right side of my working table.

Kinalkal ang mga gamit na nakalagay roon dahil baka naisilid lamang ang planner na regalo ni mommy. I wanna see my schedule for tomorrow so I spilled out some of my stuffs over the table then suddenly an old photo fell on the floor.

Kalaunan ay matamang pinulot ang litrato at doon tumambad ang nakangiting nobyo. Marahil nasa kolehiyo pa lamang siya ng mga panahong 'to. He was very neat and somewhat appealing in this old picture, kapagkadaka'y sinipat ang likod ng larawan. There's a short note came from Granmy saying: I'm proud of my handsome apo! I love you balong.

Hindi ko maiwasang mapangiti ngunit bigla ring nagbago sapagkat naalala ang mga sinabi kay Lyndon noong isang linggo. I had abruptly felt a pang of guilt because of my hurtful words towards the lovely old couple.

"You're really handsome as ever and I badly miss your lips tho'---Ugh! Stop it Samantha don't be so marupok!" saway sa sarili hanggang sa maya-maya'y natigilan nang mayroong maisip na inspirasyon.

'I think I have found my perfect subject for a lifetime...'

I started to stroke the pen on my sketch pad while visualizing how handsome he is in an old photo.

Buhos ang aking konsentrasyon sa pagguhit nang mayroong kumatok mula sa labas.

"Sino 'yan?"

"Iha maari bang pumasok?" anang ina.

"Yes mommy!"

Sumilip ang ginang sa pinto saka nagmamadaling tinago ang iginuguhit.

"You haven't take any meal today?"

"Wala po akong gana mommy," tugon sa ina.

"Pwede bang manghingi ng pabor anak?" nag-aalinlangan ang ginang

"Yes mommy?"

"Pwede mo ba kong samahan sa isang shop sa QC?"

"When?" tanong ko.

"Right now,"

Pumayag sa hiling ng ginang kaya nagmamadaling nag-asikaso nang sarili. Samantala, napatingin sa iginuhit na halos wala pa yata sa kalahati. Baka sa susunod na araw ko na lamang tapusin ang pagguhit sa mukha ni Lyndon kaya maingat na inilagay sa gilid ng working table ang nasimulan bago bumaba sa sala kung saan naghihintay ang ina.

Mom was very indifferently nervous while we were inside the car therefore, I asked her if what could be her problem. I also noticed that Daddy wasn't in his home office so I can barely assumed that there's something wrong with this set-up. Tinanggal ang mga nasa isip saka ibinuhos ang konsentrasyon sa ibang bagay nang huminto ang sasakyan sa isang restaurant.

"Mommy, I thought we're going on a shop at QC?"

"Let us dropped by here first," I could see uneasiness from her gesture yet I didn't mind it.

Pumasok kami sa isang restaurant kung saan may pagka-homey ang ambiance. It's like a garden theme restaurant with lots of light balls hanged around the corner. Mayroong mga puno at halamanan sa mismong loob. Nahinto sa gitna nang makita sina Andy at Jana maging si Daddy.

"Guys what's going on here?--Mom?" nagtatakang tanong sa ina ngunit hindi kumibo ang ginang at naupo sa tabi ni Daddy.

Mababakas ang kaseryosohan sa mukha ng ginoo subalit hindi na masyadong pansin dahil mas nakukuha ang aking atensyon sa kasalukuyang nangyayari.

"Andy? Jana? Can you tell me what's going on here? Anong nangyayari?"

Ngumiti lamang ang dalawa sa mga tinuran saka nagsalita si Nana.

"Just say yes in everything he has to say," anang kaibigan.

"Huh?"

Biglang tumugtog ang melody ng "I'd Rather" ngunit animo tuod na naestatwa at hindi makaharap sa mga taong nasa likuran.

"Love..." mariing napapikit nang muling marinig ang boses ng binata.

Magmula kasi noong nagkaroon kami ng matinding alitan ay hindi na kumontak ang binata. Dahan-dahang lumingon sa lalaki at mababakas ang kalungkutan sa kanyang mukha ngunit mas nakonsensya nang makita ang dalawang matanda sa gilid. They looked hopeful with what I'm going to say. Hindi maiwasang ma-pressure sa mga taong naroroon lalo kay Daddy.

"W-What--"

"I'm sorry for everything love. Just give me another chance, our relationship...please?"

"Lyndon..." walang maapuhap na sabihin.

"I'm not asking your whole time love, I'm only asking for your heart." madamdaming pahayag nito.

Bahagya kong sinipat ang mga naroroon na tila umaasa sa'ming dalawa. Ang mga kaibigan ay mahahalatang kinikilig sa nangyayari habang sina daddy at mommy ay nakatingin ng diretso sa'kin. Hindi magawang sumagot ng totoo sapagkat ayokong masaktan ang mga taong malalapit sa'min.

"O-Okay,"

"Really?"

"Yes!"

Parang nabunutan ng tinik ang mga bisita dahil inaasahan nilang aayon ang aking pasya at kailangan kong gawin iyon upang hindi maging komplikado. Niyakap nang mahigpit ng binata saka humiyaw na parang nanalo sa lotto.

"Wooh! Thank you love! I love you Samantha!" sigaw nito.

Tuwang-tuwa ang mga bisitang naroroon maging sina daddy at mommy, kapagkadaka'y lumapit din sina Andy at Jana.

"Best gusto mo bang gupitan na kita ha?" ani Andy sabay hinila ang aking buhok.

"Grabe ang sweet ni Kuya Lyndon, sana ganyan din ang asawa ko." malungkot na pahayag ni Jana.

Bumuntong-hininga sa mga naririnig sa mga kaibigan ngunit pinipilit lamang na makipagtawanan sa kanila. Maya-maya'y nilapitan ni Granpy at Granmy sa mesa kung saan kasalo ang magulang at kaibigan.

"Iha, salamat at binigyan mo uli ng pagkakataon ang aking apo," ani Granmy na kababakasan ng ligaya sa mukha.

"Mabait na bata si Lyndon iha, hinding-hindi ka magsisisi," ani Granpy.

"S-Salamat din po,"

Niyaya ni daddy ang dalawang matandang makisalo sa mesa habang si Lyndon ay tumabi sa'kin at inaasikaso ang aking plato. He's very sweet and gentleman as its finest and no woman could ignore this type of man.

"Naku nagdadrama sa'min 'yang boyfriend mo." ani Xavier.

"Muntik ko na ngang itulak sa gitna nang kalsada dahil parang mawawalan ng buhay," pinipilit ni Troy na hindi matawa.

"Lyndon is just a true lover," seryosong ngumiti si Kuya Alex saka kumindat sa'ming dalawa rason para magtawanan ang lahat.

"Kailan mo nga pala balak maikasal sa anak ko Lyndon?" putol ng ama na nagpatahimik sa hapag. Samantala, muntik mabulunan nang marinig ang kanilang pinag-uusapan dahil nasa isang mahabang mesa ang lahat kaya naging sentro talaga kami ng atensyon sapagkat hindi maikakailang naroroon din sina Kuya Xavier, Alex at Troy maging ang aking dalawang kaibigan.

"Uhm, kung kailan po gusto ni Samantha."

"Dad..."

"Walang masama kung tanungin ko ang mga ganyang bagay dahil matagal na rin kayo iha," he grinned.

Nag-aalinlangang tumingin si Lyndon sa gawi ko marahil nararamdaman din niyang hindi ito ang tamang panahon para pag-usapan ang ganoong bagay lalo't kakaayos pa lamang namin.

"Tingin ko Harold, hindi pa handa ang mga bata sa ganyang usapan." sabad ni Granpy tila nakukuha ang aming mga nasa isip, kung kaya kumibit-balikat na lamang ang ama sa sinabi ng matandang lalaki rason para lalong maging awkward ang usapan.

"Samantha, are you free on Sunday?" pag-iiba ng binata sa topic.

"Ha?"

Natigilan ang mga ito sa sinabi ni Lyndon, animo hinintay nila ang magiging sagot ko.

"O-Of course,"

"I want you to be there on Sunday," marahil ang tinutukoy ng binata ay ang tagong hardin.

"B-Bakit?"

Ngumiti lamang si Lyndon bilang tugon kaya hindi na masyadong pinansin. Ilang sandali rin kaming naghuntahan bago naisipang umuwi sa kani-kaniyang pamamahay. Nang makarating sa mansyon ay dali-daling pumanhik sa grand staircase subalit bago dumiretso sa silid ay nagpahabol si Daddy ng mga salita.

"I'm happy that you followed us. Hindi ka magsisisi sa napili mo Samantha. Lyndon is such a nice man and I know he loves you,"

Hindi kumibo saka nagtuluy-tuloy sa loob ng kwarto at matamang humiga ngunit hindi man lamang dalawin ng kahit kaunting antok sa mga nangyari kanina. Parang sa mga nangyari kanina ay inisip ko na naman ang magiging kapakanan nang iba bago ang totoong gusto para sarili. They left me no choice...

Mabilis lumipas ang mga araw hanggang sa tumuntong ang linggo ngunit napakabigat ng aking katawan animo may humahatak na kung ano sa sarili upang manatili na lamang sa kama. Matagal tinitigan ang mga maletang inihanda noong isang araw pa bago mangyari ang sorpresa ng binata. I was torn between our meet-up and going to the airport. He chatted me around twelve midnight and asking me to dropped by even a short minute at the garden but I didn't answer his messages. Gusto kong mag-hibernate sa lahat nang iisipin dahil ito ang pagkakataong makakawala sa mga manipulasyon ni Daddy at mga taong nakapaligid sa'kin.

He knew that I will gong to fly in States and Lyndon told me that he will going to visit me regularly in US but in my own perspective, LDR's has a little chances to survive. Ayoko ring itali siya o paghintayin na maging stable na 'ko sa buhay dahil alam sa sariling medyo matatagalan pa iyon,  kaya ang mga nagawang pagtanggap sa binata noong isang araw ay isang kapalpakan sa'king parte.

"Samantha you're such a stupid girl. Masasaktan mo na naman siya!" singhal sa sarili.

Kaagad umupo kaharap ang working table saka inilatag ang sketch pad kung saan mayroong nasimulang iguhit kahit kaunti sa mukha ng lalaki. Tumakbo ang ilang oras ngunit ang tanging naiisip ay matapos ang portrait. When I finished it, I put my initials under his perfect face. Di katagalan ay hinayaan doon ang natapos na subject saka gumawa ng isang short letter para sa binata.

Tunog nang tunog ang aking phone ngunit hindi pinapansin. I even looked after my parents if they're still in the house, therefore I went at the living room then I saw Manang Gina who was quietly cleaning the particular area alone.

"Manang where are they?"

"Maaga silang umalis iha,"

"Saan nagpunta?" anas ko.

"Hindi ko alam, basta masaya ang mukha ng Daddy mo. "

Kumunot-noo ngunit imbis na intindihin ay nagbihis nang pang-alis upang dumiretso sa airport. I don't wanna mess him up henceforth, I declined his invitation right at this very moment.

Nagpakuha na lamang ng grab sa katiwala at hinayaan ang phone sa mga bombarded messages galing sa iba't ibang tao lalo kina Jana at Andy na halos tadtarin ako nang tawag. Ilang oras na lamang ang bibilangin bago ang aking flight kaya kailangang tumungo sa paliparan.

Nang makarating sa loob ay umupo sa bench. Wala sa sarili at tila nililipad ang utak ngunit sa isang banda ay nagtatalo ang puso at isip kung ikakansela ang flight ngayon o tutuloy upang makasimula ng panibagong buhay. Hanggang sa inanunsiyo ang biyaheng paglululanang eroplano dahilan upang dire-diretsong tumungo sa loob nang hindi nililingon ang entrada.

'Ito ang gusto mo matagal na Samantha...'

Nang makaupo sa designated seat ay halos ilang minuto lamang ang hinintay bago nagtake-off ang eroplano pahimpapawid, saka lamang napagtanto ang lahat nang di sinasadyang makita sa repleksiyon ng bintanang salamin ang suot na diamond-necklace na bigay ni Lyndon. I took off the necklace and held upon my palm then I saw the words that has been intricately embossed from its design: "You're mine"

Doon nagsink-in ang lahat nang kabutihan ng binata. Hindi maipaliwanag ang nararamdaman sa ngayon dahil parang gustong bumalik ng pilipinas at yakapin nang mahigpit ang lalaki. Tama nga ang sinabi nilang saka mo lamang malalaman na mahalaga ang isang tao kung sakaling mawala na ito sa'yo.

"s**t! This is the worst decision you've ever did Samantha," parang gusto kong tumalon sa eroplano ngunit nagkasubuan na sa desisyon kaya kailangang panindigan.

My mom already enrolled me at Yale University for fashion hence I don't wanna dissapoint her for fighting my rights to get free with my dad's manipulation. Nahahati ang sarili sa gustong gawin at sa taong minamahal kaya ang siste'y nahihirapan sa nabuong desisyon.

Binuksan ang phone na naglalaman ng six-hundred messages ngunit ni isa man sa mga ito ay ayokong buksan kaya kinuha ang simcard at sinilid sa loob ng bag.

"Forget everything Sam, and fulfill your promises that you will be better for him..." hinawakan nang mahigpit ang kwintas na bigay ng binata.

**

"Pare tama na 'yan!" inagaw ang boteng nilalagok sa'king kamay.

Isang linggo matapos mangyari ang kahihiyan at pagkasawi sa babaeng minahal ng todo ay halos maguho ang lahat ng magagandang plano sa buhay.

"I'm fine Troy, don't meddle with my trip!" singhal sa kaibigan.

Kasalukuyan kaming nasa Flip Bar magmula pa kanina animo doon na yata tumambay matapos tumungo sa opisina.

"Am I boring dude?" I randomly asked.

"Tangina naman Lyndon, ano bang pinagsasabi mo? Umuwi na kaya tayo?" may bahid inis ang boses ni Troy.

"Tangina pare, walang paalam shi Shamantha. She left me hanging pucha!" muntik mabasag ang pasabache na hawak ko.

"Tigilan mo na 'yang kakainom mo. Umayos ka nga Lyndon Santiago!"

"May thanong ako shayo! Hoy thumingin ka!" pamimilit nito.

"Ano!"

"Masharap bang ikasal sa thaong mahal mo?"

"E-Ewan ko..." na-caught off ang kaibigan sa naging tanong dito.

"Hindi bha shabi mo mahal mo si Jana?"

"B-Bakit ba ako ang tinatanong mo ha? Siraulo ka talagang lalaki ka!"

Tumawa lamang ako sa naging reaksyon ni Troy ngunit nang maalala kung paanong naghintay ng buong magdamag sa mini-house ay tila naawa sa sarili. She did it for the second time, she also despised me in the day of our anniversary and now? It was supposed to be the day that I'm going to propose and tell her that I will wait patiently, until the day that she's ready to settle down with me.

Nilagok nang diretso ang alak na hawak saka tumulo ang luha sa gilid ng mga mata.

"Troy,"

"Bakit?"

"Mayroon ka bang alam na piercing shop?" diretso ang aking salita dahil medyo nahimasmasan sa mga nainom na alak.

"Huh?"

"I want some piercing and tattoo."

Muntik maibuga ng kaibigan ang iniinom na alak marahil nagulat si Troy dahil sa pitong magkakaibigan ay ako lamang ang hindi sumasama sa kalokohan nila. They all have tattoos on some hidden areas of their bodies because when we were in college we went on a hike. Pumunta kami sa matataas na bundok para lamang magpatattoo ang mga ito maliban sa'kin dahil ayaw ni Mamita o ni Pops. They're always get into trouble especially Xavier, but I was the one who always fix or mediate their bad ways.

"Are you f*****g sure Lyndon?"

"Yes!"

"Ano ka late bloomer?" natawa ang kaibigan.

I raised my middle finger before I straightly drank up my tequila.

"Fine, I'll reccommend a hot chick that will definitely do your f*****g tattoo."

"Thanks!"

"Iyan ang gusto ko sa'yo pare, tumatayo kaagad pero parang ayoko kung paano ka tatayo. Hinay-hinay lamang Lyndon. It's okay to change your ways but not too much because it will just ruin your perspective 'bout love..." seryosong payo ni Troy ngunit imbis na sumang-ayon ay matamang nilagok ang panibagong alak habang nakatingin sa malayo.

'I don't wanna be boring anymore coz I instantly perceived that being a good man could ripple down your heart'