Normal şartlarda bu düşüncesini gururuma en büyük darbe olarak görür, o aptal anlaşmalı evlilik fikrini yedirirdim ona. Ama şimdi durum tamamen lehimeydi, ben ve bebeğime ait hayatın, söze dökülmüş haliydi.
“Peki, anlaşmalı evlilik düşüncen bence de mantıklı. İkimizin ortak istekleri dahilindeki bu yazısız şartlarla, evlilik işi olur.” sözlerim üzerine yüzünde rahatladığına dair gevşeklik belirdi.
“Evet ben şartlarımdan başlayayım o zaman. Öncelikle bu evliliğin bir süresi olmalı, fiziksel ve duygusal yakınlık kesinlikle olmamalı, herkese karşı zorunlu değil de aşkla yapılan bir evlilik izlenimi verilmeli, aynı evde kalınsa bile birbirimizin hayatına karışılmamalı, en önemlisi ise ailelerimizi üzmeden zamanı geldiğinde iki medeni insan gibi boşanılmalı. “
Saydığı her şart içimde derin
