Makalipas ang anim na araw na pamamalagi ko rito kila Joshua ay hindi man lang ako nakaramdam ng lungkot. Puro saya lang ang ipinaparamdam sa akin ni Joshua at ng pamilya niya. Ang sarap sa pakiramdam dahil natutulog akong nakangiti at walang inaalalala o ikinababahala na kung ano-ano. Hindi katulad dati noong mag-isa ako ay pakiramdam ko palaging may nanonood ng bawat galaw ko kaya hindi ko magawang makatulog kaagad at makatulog ng maayos. Pero ngayon na kasama ko si Joshua ay nagiging mahimbing ang tulog ko at masaya rin akong nagiging kinabukasan.
Sobrang respetado rin ako ni Joshua. Sa anim na buwan na natutulog kaming magkatabi ay hindi niya pa rin ako nagawang halikan o ano pa. Tanging yakap lang ang ginagawa niya sa akin. Well, sa pisngi ko naman ay nahalikan na niya ako. Hindi na
