İnsan, ömründe yol aldıkça, ilginç bir durumu fark eder. Ölüm, en sevdiklerini alırken, çevresindeki çoğu kişi de anlamını kaybeder. Yaşamın sonu kaçınılmazdır, çaresiz katlanılır. En kötüsü yaşarken öldürdüklerimizdir. Öyle veya böyle bir şekilde, hayatımızdan çıkardıklarımızdır. Ne kadar yakın olunsa da bir gün aniden kesilen ilişkiler vardır. Her ne kadar birden bire olmuş gibi görünse de aslında zaman içinde bir şeyler birikmiş, sonuçta ufacık bir yanlış, koparıp atmıştır her şeyi....Her birimiz farklı farklı. Bazısı,iyide de kötüde de unutmaz kıymetlisini. Bazısı da sadece ihtiyaç halinde arar ilgili kişiyi. Ve herkes kendi çapında çok akıllı olduğunu düşünür. Gerçekte ise durum çok farklıdır. Gün gibi ortadadır niyet. Bu durum zamana bırakılır. İlerleyen süreçte, kendini iyice o
