96
Oturduğu yerde, elinde tesbihi sessiz...Dudakları kıpır kıpır ama duyulan bir ses yok...Gözleri kapalı, yüzü ifadesiz...Bembeyaz örtüsü omuzlarını kapatmış...Saçları gençliğindeki gibi uzun...Tek fark sarıya dönük rengin yerini akın hakimiyetine alması...Ama yine özenle örülmüş ve bir taç misali toplanmış...Sırtını duvara yasladı sonra, yeşil taneleri çevire çevire okumasına devam etti.... Yetmiş yaşını geçmişti....O döneme özgü çizgiler yüzüne gelse de hala tatlı, canlı bir pembeliği koruyordu teni....Çok yorgundu, artık kendini bile taşımak sorundu...Eskisi gibi göremiyordu da. Baktığı her şey, her yer bulanık ve dumanlı...Belki de bu yüzden kapalı bakışları her zaman...Komaya girmiş insanlar gibi dünyadan habersiz, bir başına...Zaten yaşayacağı ne kalmıştı ki geriye? Sali'yi ge
- Writer
