Serpil, ikinci defa gözünü açtığında, çevresindeki insanları, bulanık olsa da algıladı. Umutsuzca, kısa bir süreliğine yine kapattı gözlerini. Kırpıştırmaya başladı sonra, net görmek için. Beş on dakika sonra, aydınlık kazandı her şey. Annesi ile kardeşini tanıdı ve sevindi. Demek ki haberleri olmuştu....Gül, ablasının kendine geldiğini görünce, hızla kapıya yöneldi ve rastladığı ilk hemşireyi çağırdı ve odaya geri döndü....
Ablası, sakinleştiricinin etkisinden tam anlamı ile çıkamadığı için hala uyuşuktu. Konuşamıyordu bile. Anası baş ucunda sessiz sessiz ağlamakta....Hemşire acele ile geldi, genç kızın durumunu kontrol etti. Görünüşte her şey normal gibiydi. Gül'e:
''-Şimdilik her şey yolunda. Doktor akşam vizitesine çıktığında muayene edecek. Yalnız bırakmayın. Ve sakin kalm
