Mr. Black

Chapter 4: Clarence

Nang sumapit na ang dilim ay naghanap na naman ako ng pwedeng mapuntahan na bar but later did I know ay bumalik ako kung nasaan ako kagabi. I am here again. Natawa na lang ako sa sarili ko habang nakatingin sa mga taong naghihintay na naman daw sa Clarence na iyon.

Pathetic.

I ordered again what I ordered last night but this time I know how to handle this one. Hindi ko na uubusin ito agad. I just take a simple glance at the people. Naghahanap na naman yata ng magagawa ang mga tao.

Lahat naman ng nandito ay mga babae lang just like what happened last night ay hindi na naman nakapasok ang dalawa. Dexter and his boss. Sinusundan na naman nila ako because they want to guard me, that's what bossing said but I can handle myself.

Living alone for years, I know kung paano ko i-handle ang sarili ko. And I know may nakamanman naman ng ginagawa ko. My family is one of the influential people here in the country. They own big businesses, kaya hindi pwedeng hindi mawala ang mga kaunting alitan.

I know they have been keeping an eye on me kahit na wala na ako sa bahay. May nakikita akong mga lalaking nakatingin sa akin minsan and they are all the same but wearing civilian clothes, not wanting to catch someone's attention.

Hindi ko namalayang malapit ko na palang maubos ang inumin ko sa table ko. Nawala sa isip ko na dadahan-dahanin ko lang iyon dahil sa iniisip ko. Their drinks are really hard. Tama pala talaga ang sinabi ng bartender sa akin.

I shouldn't judge it based on its name kasi ang tapang. Hindi ako madaling malasing but this drink can shut me down ng ilang minuto lang. I wonder why some of the girls here are just dancing in the dancefloor nang hindi man lang umiinom.

Why did they come here if they didn't want to drink? To come and see the boys here? I shooked my head in disbelief. What a pathetic people. Asking for someone to be with them. Marami namang mga taong pwedeng mahanap.

"One more," taas ko nang kamay, tinatawag ang atensyon ng waiter. I saw the waiter looking at me in disbelief. What? Ngayon lang ba sila nakakakita ng babaeng malakas uminom? Don't they know that women can drink like a men too?

"Ma'am, do you have someone you can call? Lasing na po kayo," medyo may pag-alalang sabi sa akin nang waiter. I coldly stare at him. Pinapakialaman naman nito ang buhay ko. Bastos din ang isang ito eh.

"I am not drunk yet, kuyang waiter. I am just tipsy but not drunk," paliwanag ko sa kaniya. I know what I am doing. Hindi pa naman ako nawawala sa sarili ko para magpariwara rito. I gave him a fake smile then rolled my eyes.

"Okay, ma'am. Just wait for your order," sabi niya at umalis na. Naghintay na lang ako. I don't know why I am always in the club or in a bar. Maybe because I want to see some people. I want to know and see their faces. Kaya siguro hindi ko nabubuo ang mga mukha ng pinipinta ko dahil hindi na ako nakikisalamuha sa iba?

I am trying to meet with other people here but talking with them is not in the list because that's not my thing. "Ma'am, the owner said it's enough already," hindi makatingin sa akin ang lalaki. I give him a deadly glare.

"Who is the owner of this place? Bakit siya nangingialam sa buhay ng iba? Shouldn't he be happy? Someone likes his or her drinks here. And I can pay," medyo inis ko nang sabi sa waiter. Umalis ito at umakyat sa hagdan.

Kumain naman na ako kanina. I made sure that whenever umiinom ako ay kailangang nakakain na ako. Tumayo nang biglaan kaya medyo umikot ang paningin ko. I want to dance right now, parang gusto ko nang pumunta sa gitna.

Maayos akong tumindig para pumunta sa gitna. I closed my eyes because of the blinding lights then slowly open it. Kumunot ang noo ko nang makita ang isang lalaki na nakatingin na sa akin. He is wearing a black hoodie and is staring at me coldly.

"Excuse me, you are blocking my way," sabi ko rito at pinaalis siya sa harapan ko. He didn't say anything at umalis sa harapan ko. Nang nasa gitna na ako at sasayaw na sana nang mapaisip ako. Bakit may lalaki rito?

Surely, that man is not an employee here. He is not wearing what employees are wearing here. Sumasayaw na ang mga katabi kong babae sa gilid. Some men are dancing here too. These men are their men.

It is their specialty here. I was about to dance when I stopped and look at the guy. Nakaupo na ito sa upuan ko. Hindi siya masyadong makikita kung hindi mo tititigan. Nasa madilim na parte ang table ko kaya hindi iyon mapapansin ng mga tao.

"Dance with me, baby," bulong ng kung sino sa tenga. I felt someone's hand on my butt kaya inis akong lumingon sa likuran ko. The man is staring at me now with a grin on his face. He licked his lower lip when he saw me staring at his face.

"I like your eyes," sabi nito sa akin pero umalis na ako. I walked out on the dancefloor. Bwiset na lalaking iyon. Mabuti nga at hindi ko nasuntok kanina. I saw the man in the black hoodie still sitting on my chair kaya hindi na ako bumalik pa roon at dumiretso na lang sa pagbayad ng ininom ko kanina.

Hinanap ko ang lalaking waiter na kausap ko kanina. Hindi naman ako nahirapan na hanapin siya dahil nakatingin naman ito sa akin. I almost lost my balance nang papalapit na ako sa kaniya.

Ngumiti siya sa akin pero inikotan ko lang ng mata. Nawala ang ngiti niya at tinanggap na lang ang card ko. I saw the other men gossiping pero hindi ko na sila inintindi pa.

I want to go home now and sleep. "One more please," sabi ko sa bartender. Walang pag-alinlangang binigyan niya ako. I didn't smile at him but nod, instead. Mabilis kong ininom ang binigay niya.

Umaalon na ang paningin ko. Napakapit ako sa upuan at tinanggap ang card nang ibalik iyon ng waiter. "Thank you, Ma'am."

I made my way out pero natumba ako nang malapit ng makalabas. I cursed so hard because of the pain on my knee. "f**k it!" inis kong sambit. Ang mga guard sa gilid ay mabilis naman akong tinulungang itayo.

"I can manage," sabi ko sa kanila at pinagpagan ang sarili bago tumayo nang tuwid. I can do this. I closed my eyes and feel my surroundings. Naglakad akong nakapikit kasi nahihilo na ako sa lights.

Someone suddenly hold my hand. When I stopped, nawala ang kamay na iyon kaya mabilis akong lumingon sa paligid ko. "Who is that?" mahinang tanong ko sa sarili.

I was about to enter my car when suddenly I heard a baritone voice coming from a man. "Don't drive if you are drunk and lastly, don't drink when you are alone," malamig nitong sabi.

Uminit ang ulo ko pero hindi ko siya nilingon at pumasok na lang sa loob ng kotse ko.