KABANATA 15
"Anak ng..."
Napamulat ako ng mata nang maramdaman ang biglaang paghinto namin. Kinalas ko agad ang mga braso ko sa bruto and thanked God I survived that horror!
"Baba ka nga!" Medyo napapitlag ako sa tono ng kanyang pananalita.
Parang siya pa itong galit dito, e, ako nga itong halos mamatay sa takot! Bumaba na lang din ako kaagad nang walang sabi-sabi.
I was already swearing to all my forefathers not to ride a two-wheeled vehicle again nang marinig ka ang mga alon. Mabilis kong nilingon ang pinanggagalingan nito at agad namangha nang bumulaga sa harap ko ang karagatan. Maganda na ito noong dapit hapon ko siyang nasilayan, mas gumanda pa ito ngayon that it's reflecting the starry sky.
"Wow..." I said as I marvelled on its beauty.
"Hoy!" Muli akong napapitlag sa biglang p
