Şafak henüz kenti tam olarak aydınlatmamıştı. Sis, sokağın taş döşeli yolunda ağır ağır gezinirken Elina, siyah pelerinini omuzlarına çekerek dükün evine doğru kararlı adımlarla ilerliyordu. Hava ılıktı ama içinde taşıdığı niyet soğuktu: gerçekleri öğrenmek. Katilin kim olduğunu bulmak zorundaydı ve bunu yalnız başına yapamayacağını artık çok iyi biliyordu.
Evin etrafı dikkat çekici şekilde koruma altına alınmıştı. Dört bir yanında bekleyen adamlar, ellerini ceketlerinin altına atmaya hazır hâlde etrafı süzüyordu. Elina kapıya yaklaştığında bir tanesi hemen önüne geçti.“Elinizde davet yoksa, giremezsiniz hanımefendi,” dedi adam, gözlerini kaçırmadan.
Elina başını dik tuttu. “Uşak Edgar’ı çağırın. Beni geri çevirmeyecektir.”
Adam kaşlarını çattı. “Uyanık değil.”
“Elbet uyanacaktır,” ded
