Pazartesi sabahının solgun ışığı, Lord Avendale’nin görkemli balosunun ardından şehre yorgunluk ve merak dolu bir gün armağan etmişti. Ancak Madam Vanessa sabahı boş geçirmek niyetinde değildi. Evinden ayrılmadan önce şapkasının tüllerini düzeltti, kadife eldivenlerini geçirdi ve yanında kızı Sofia ile birlikte, şehrin kuzey semtlerindeki taş konaklardan birine doğru yola çıktı. Olivia’nın konağı, Viktorya döneminin zarif mimarisini taşıyan, gül bahçeleriyle çevrili sade ama asil bir yapıydı.
Kapı, siyah giysili bir hizmetçi tarafından sessizce açıldı. Vanessa içeri adım attığında, evde hâkim olan huzur ve mahremiyet havasını hemen fark etti. Evin hanımı, Olivia, solgun pembe kadife sabahlığıyla, ince işçilikle oyulmuş ceviz ağacından koltuğunda oturuyordu. Kucağında dantelli bir yastık,
