Yaylıların ilk melodileri salona usulca yayılırken, mum ışıkları birer birer kristal avizelerin göğsüne vuruyor, altın çerçeveli aynalarda titrek birer alev gibi yankılanıyordu. Fısıltılar kesilmiş, gözler salonun başına çevrilmişti.
Orada, merdivenin hemen önünde, koyu lacivert ceketinin yakasında mavi mendiliyle Dük Sebastian Blackthorne, bir çift gözün huzurunda zarifçe eğildi.
Karşısındaki minik figür, ışıltılı fildişi bir elbise giymiş, saçları inci tokalarla süslenmiş on iki yaşındaki Eugenia Blackthorne’du. İncecik beli, henüz çocukluğundan sıyrılmamış narinliğiyle abisinin elini tutarken heyecanla gülümsedi. O yaşta bir çocuğun baloya katılması, hele ki açılış dansını yapması olağan değildi elbette. Ancak bu, Sebastian’ın küçük kız kardeşine verdiği bir jestti; babalarının ölümün
