Elina’nın sabahı, geceden kalan bir gölgenin içinde başladı. Rüyasında Madam Vanessa’yı, yasaklı çatı katında bir sandığı aceleyle saklarken görmüştü. Kadının yüzü her zamanki gibi sakindi, ama gözleri… Gözleri, Elina’ya gördüğü hiçbir şeye benzemeyen bir sır taşıyordu. Uyanır uyanmaz, başının içi zonklayan bir ağrıyla doluydu. Sanki rüyada gördüğü her şey, gerçekmiş gibi ağır gelmişti zihnine.
Yorganı bir kenara attı ve ince yün çoraplarını çekip üzerine koyu mavi yün elbisesini geçirdi. Okul kısmının dar koridorlarını sessizce geçti ve malikhanenin mutfağına indi. Pencereden içeri süzülen soğuk sabah ışığı, taş zemine gri bir örtü gibi seriliyordu. Magda, kocaman bir hamur leğeninin başında, dirseklerine kadar sıvadığı kollarıyla yoğuruyordu hamuru. Kalın parmakları hamura hükmederken,
