Hava, gökyüzünden sarkan isli bir perde gibiydi. Viktorya dönemi Londrası’nın her sabahı gibi bu sabah da sisli, gri ve is kokuyordu. Şehir henüz uyanırken, at arabalarının tekerlekleri taş kaldırımlarda gıcırdıyordu. Dükkanların kepenkleri yeni yeni açılıyor, sokak lambaları sönmemiş lambalar gibi yorgunlukla titriyordu. Galler Caddesi’nin köşesindeki “The Diligent Quill” adlı yerel gazetenin ofisinde mürekkep kokusu, kahveyle karışmıştı. Orada çalışan Florence Yardley, kalemini bir kenara bırakıp sabah postasına yetişmek üzere ceketini aldı.
Çoğu zaman kimse dönüp bakmazdı Florence’a. Yalnız yaşar, sessiz çalışır, yoksul sayılmasa da görkemli yaşamlardan çok uzakta varlığını sürdürürdü. Dönemin kadın gazetecileri gibi o da küçük köşe yazılarında “el işi modası”, “bahçe düzeni” ya da “an
