Rosa, Mira ve Annabel, Elina’nın ani çağrısıyla yatakhanedeki küçük odaya doluştular. Kapıyı içerden hızla kapatan Elina, perdeyi çekip pencereyi de örttü. Sanki dışarıdan bir göz onları izliyormuş gibi tedirgindi. Kızlar birbirlerine bakarken Elina’nın yüzündeki heyecana ve gerginliğe anlam vermeye çalışıyorlardı.
“Elina, ne oluyor?” diye sordu Annabel, sesi fısıltıyla titriyordu.
Elina birkaç adım ileri gidip kapıya sırtını yasladı. Soluğu derin aldı. “Madam Vanessa… O, o kadın aslında... yalnız değil,” dedi, sonra durdu. “Madam’ın ikiz bir kardeşi var. Valentina.”
Bir an sessizlik oldu. Rüzgâr pencerenin camına hafifçe vurdu.
“Elina, bunu zaten biliyorduk,” dedi Mira, gözlerini devirdi. “İkizi genç yaşta ölmüş. Hepimiz duyduk bunu.”
Elina başını hayır anlamında salladı, sonra sesin
