Rıfat Komutan yanımdan ayrıldıktan sonra bir süre yerimden kıpırdayamadım. İçimde dalga dalga yayılan duygularla, gözlerimi boşluğa diktim. Odanın içindeki sesler, ayak sesleri, hatta rüzgârın cam kenarına çarpışı bile bana ulaşmıyordu. Sanki dünya sessize bürünmüştü ve ben, o sessizliğin içinde tek başıma kalmıştım.
Derken Aysu’nun sesi geldi kulağıma. Yavaşça başımı çevirdiğimde, elinde birkaç belgeyle yanıma yaklaştığını gördüm. Dudakları oynuyordu, bir şeyler söylüyordu ama söylediklerinin hiçbiri zihnime ulaşmadı. Göz göze geldiğimizde birden fark ettim ki, ben hâlâ düşüncelerimin labirentindeydim.
“Aysu…” dedim, onun cümlesini ortasından keserek.
Bir anlık duraksamayla sözlerimi yuttum. Elindeki belgeleri uzatmıştı ama artık onları bana vermekten vazgeçmiş gibi kararsızca elinde t
