THE SIX SURVIVOR'S

Episode 2

Pinangunahan ang aming team nang aming guro, unti unti niyang binuksan ang pinto ng aming room at sumilip, sa hallway ng aming room ay wala kaming nakikitang mga zombie pero hindi namin alam kung ano ang nag hihintay sa amin sa ikatlong palapag ng aming school,. Lahat kami walang idea sa kung anong pwedeng mangyari sa amin sa mga susunod na sigundo,. Lahat kami nanginginig habang nag lalakad hawak kamay ang iba sa amin pero ganun din kami si cy, si rev naman ay nasa likod ng aming guro na nasa unahan naman, yong ibang mga lalaki naman ay sa likod nakatingin pinapalibutan ng mga lalake ang mga babae. Kahit mga tarantado ang mga ito protective naman sila sa aming mga babae,.

"Class mang ingat kayo, maging alerto". Paalala nang aming guro sa amin, unti unti na kaming bumababa sa ikatlong palapag bawal kaming mag ingay kaya nman nakahubad ang aming mga sapatos samakatuwid naka paa lang kami, mas better na din ito para makatakbo kami ng mabilis, naalarma kami ng biglan kaming makarinig ng babaeng sumisigaw na parang papalapit sa amin mukhang hinahabol siya ng mga zombie, nag papanig lahat ng mga kasama namin miski ako pero kalmado lang dapat, hindi pa kami masyado nakakababa ng bigla tumakbo sa amin ang babaeng nag sisisigaw,. "Umakyat kayo bilisan niyo papunta na sila dito". Nagulat kaming lahat ng bumaba uli yong babae at tumakbo sa hallway ng ikatlong palapag,. Napa akyat kami agad ng makita ang mga zombie na papunta na malapit samin,.

Bumalik kaming lahat sa room namin, tinanggal ang lahat ng napapabigat sa katawan namin,. "Hindi pwedeng ganito lang tayo, hindi pwedeng dito lang tayo mamamatay tayo sa gutom ano ba guys". Pagrereklamo ni jenica. "Jenica tumigil kana panay ka reklamo, ikaw lang ba ang magugutom kasama mo kami!!". pagsasalita ni ingo pinapagalitan si jenica.

"Tumigil ka ingo, kung matatakot tayo sa kanila wala ng silbi para mabuhay pa". Sagot ni jenica,.

"Nasisiraan kana ng ulo jenica, nakita mo ba kung gaano kadami ang zombie sa labas?". sabat ni richelle. "Gusto niyo ba dito nalang palagi?". Muli si jenica.

"Edi lumabas ka mag-isa mo, total gusto mong mamatay diba?". pagsasabi ni erich. Mag aaway ba sila?. "Timigil kayo!!!". Sigaw ko sa kanila. "Hindi makakatulog sa atin ang bangayan niyo, imbis na mag isip ng paraan kung paano tayo makakalabas at makakahanap ng pag kain ay nagtatalo-talo tayo".

Tumahimik ang lahat nang mag salita ako, kilala kasi nila akong tahimik lang sa room or sa team pero this time sa ganitong setwasyon wala akong karapatan manahimik lalo nakapag para sa aming lahat dahil ako ang president ng sa aming team responsibilidad ko sila..

"Nag salita ka din president". Saad ni jenica. "Magsasalita lang ako para sa ikabubuti nating lahat, hindi para mag histerical gaya mo?". Nanahhimik si jenica.

" Tama, kailangan natin gumawa ng mas maayos na paraan". sabi ni cyrel.

"Kaming mga lalake nalang ang aalis, hahanap kami ng mas malaking classroom at mag iimbak na kami doon ng pagkain". Sabi ni reviron.

"Mabuti panga". Sabi ni jenica. Lahat kami tumingin kay reviron,.

"Mas okey kung kami nalang ang kikilos para mapabilis, kung sasama pa kayo matatagalan tayo". sabi uli ni reviron.

"Ilang araw ang tatagalin niyo boys?". Pag tatanong ng aming guro,. "Hindi namin alam maam pero sisiguradohin naming makakahanap agad kami". Sagot ni reviron.

Napatingin ako kay cyrel, tumingin din siya sa akin. "Babalik agad ako hindi kami mag tatagal". sabi niya sa akin tumango lang ako sa kanya.

"Thea, ikaw na muna ang bahala sa kanila kayong dalawa ni maam, tulongan mo siya. wag na wag kayong lalabas ng classroom na ito, babalik kami kaagad". sabi ni reviron sa akin, tumango lang ako sa kanya,.

Bat hindi ako makapag salita, walang nalabas sa bibig ko ayukong umalis si cyrel kinakabahan ako, diko kakayanin kapag may nang-yari sa kanyang di maganda nakakainis ang ganitong pang-yayari wala akong magawa bilang president ng aming team, mabuti nalamang ay nauunawaan ako ng iba,.

Habang pawala ng pawala ang figuera nila ay mas lalong nagiging malungkot ang classroom, lahat kami hindi mapakali. Walang kaming magawa dahil desisyon din iyon ng mga lalake. Hindi namin alam kung makikita-kita pa ba kami sa mga susunod na araw, Sana naman ay makabalik sila ng maayos at buo.

Mag gagabi na pero hindi pa din sila nakakabalik,. Kanya-kanya kami ng pwesto yong iba naghihintay sa pag balik ng mga lalake pati ang aming guro, ako naman ay nakatingin sa labas ng campus padami ng padami ang mga nagigizombie, makailang ulit na din kaming nakarinig ng mga pagputok gustohin man namin makita kung anong nangyayari sa labas ng campus ay hindi pwede dahil magiging hapunan kami ng mga zombie,. pero paano na ang mga pilyong lalake na iyon, kamusta na kaya sila. Habang nakatingin ako sa bentana nagulat ako ng tapikin ni erich ang balikat ko.

"Makakabalik din sila". sabi niya sa akin.

"Sana nga erich eh". Sagot ko.

"Tanong ko lang thea!! kayo ni cyrel?". tanong niya.

"Ha, Anong kami ni cyrel?". pagtataka ko.

"May something ba kayo?". tanong niya uli, speechless ako hindi ko alam isasagot ko.

"A-ah nakakamali ka ng iniisip mo erich". sagot ko.

"Di na bago sakin yan, may gusto kaba kay cyrel?". saad niya.

Ang babaeng ito walang preno ang bibig,

"Shhh, wag ka ngang maingay". sagot ko.

"Ayiieee". kinikilig pa ang gaga. "Sshhh". pag saway ko sa kanyan. "Kinakabahan ako guys, kamusta na kaya ang mga lalake hanggang ngayon wala pa din sila". sabi ni jenica. "Ngayon nacoconsensya ka dyan jenica!! diba ito naman ang gusto mo? yong gumawa ng paraan!!". sabi ni erich.

{Maattitude talag si erich pero sanay nako sa kanya kasi kami lang naman ang mag kagusdo}

"Alam mo erich panay ka sabat, anong problema mo?". sagot ni jenica.

"Wala akong problema, baka ikaw may problema may sakit kana ata sa utak". saad naman ni erich.

"Sinabihan mo ba akong may sakit sa utak?". tanong ni jenica. "Nevermind". bulong ni erich tska umalis.

Hinahayaan nalang namin silang mag talo, sanay na kami sa kanila lagi silang ganyan minsan nga ay sinasabihan na namin silang dalawa na parehas may saltik HAHAHA .

"Guys, sabihin niyo nga sakin ayaw niyo ba sakin bakit hindi nyuko kinakausap ngayong gabi nababaliw nako guys". sabi ni jenica.

"Walang gustong kausapin ka dahil dyan sa ugali mo at hanggat hindi nakakabalik ang mga lalake hindi ka namin kakausapin". Sagot ni naivelyn.

All "Oo nga" nanginig ang mata ni jenica sa mga narining niya. "Kung ganun lalabas ako at hahanapin ko sila". naglakad siya papunta sa pinto at binuksan ito nang buksan niya ang pinto, nagulat siya at napa atras ng makita ang isang zombie na lalake. Agad dyang sinakmal nito pero nakatakbo siya sa hallway naisaranagad ni maam ang pinto ng room. Lahat kami nakahinga ng maluwag pero so jenica asan siya..

"Asan si jenica?". Pag tatanong ko nag tinginan lang kami lahat.

"Tumakbo siya sa hallway". saad ni maam.

"Nako patay hahabolin kos siya". Sabi ko pero pinigilan nila akong lahat.

"Gusto mo bang mamatay? hayaan mo siya, wala kang kasalanan siya ang mag gustong lumabas!!". saad ni richelle.

{Boys Pov}

..............

"Sapat na kaya ang mga pagkain na ito sa atin" sabi ni reviron,

"Siguro ay sapat na ito sobrang dami na nga nito eh, pero paano natin sila dadalhin dito" saad ni cyrel.

"Oo nga pano natin sila dadalhin dito, ang daming zombie padami sila ng padami". Pag tatanong uli ni tantan.

"Madali lang guys, gabi natin sila dadalhin dito sa gabi ang mga zombie ay walang nakikita". sabi ni reviron.

"So kailan tayo babalik?". tanong si cyrel.

"Ngayon na taposin na agad natin lahat ng ito pangalawang araw na wala pa din kain ang mga babae". Sabi ni boco.

"Tama". Sabi ni ingo.

Umalis na sila at pabalik na sa classroom kung saan nila iniwan ang mga babae. Pero pahiraman bago makabalik dahil 12:00 pm palang at kailangan nila mag tago sa mga zombie matatagalan sila bumalik nag dala na din sila ng mga pagkain para may lakas ang mga babae sa paglipat nila.