bc

กว่าใจจะรัก

book_age18+
657
FOLLOW
2.0K
READ
drama
like
intro-logo
Blurb

“ภัคพูดว่าอะไรนะ” น่านฟ้าถามย้ำเหมือนอยากจะให้โอกาสอีกคนได้คิดทบทวนก่อนที่จะตอบคำถามของเขาใหม่ แต่ก็ดูเหมือนจะไม่ได้ผล เพราะไม่ว่ายังไงคนดื้อเงียบก็ยังเป็นคนดื้อเงียบวันยังค่ำ

“ภัคบอกว่าไม่ค่ะ”

“ภัคอาจจะลืมไปว่าตอนนี้พี่อยู่ในสถานะเจ้านายของภัค และพี่ขอให้สิทธิ์ในความเป็นเจ้านายสั่งให้ภัคย้ายไปทำแผนกบัญชี คำสั่งนี้มีผลนับตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป!” คนบ้าอำนาจ เขาไม่มีสิทธิ์มาเอาแต่ใจกับเธอแบบนี้ คนเพียงคนเดียวที่ออกคำสั่งเธอได้คือแม่ของเขา

“งั้นภัคขอลาออกค่ะ ขอให้มีผลตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไปเหมือนกัน!” คิดเช่นนั้นภัคจิราจึงตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงโกรธจัด ในเมื่อเขาไม่มีเหตุผลกับเธอก่อนคงไม่มีความจำเป็นอะไรที่เธอจะต้องทนอยู่ที่นี่อีก

“ภัคจิรา!”

“เลิกยุ่งกับภัคสักที พี่น่านยังต้องการอะไรจากภัคอีกคะ ไม่ต้องสงสารเห็นใจ! ไม่ต้องมาเสแสร้งแกล้งเป็นห่วงเป็นใยกัน เพราะความห่วงใยจอมปลอมของพี่ภัคไม่ต้องการ!” ไม่ว่าจะความสงสาร เห็นใจ หรือความรู้สึกแบบไหนถ้ามันมาจากเขาเธอไม่ต้องการ ทางที่ดีเขาควรอยู่ให้ห่างจากเธอ เจอหน้าก็ไม่ต้องมาทัก ทำเหมือนไม่เคยรู้จักกันเลยยิ่งดี เพราะเธอก็คิดและจะทำกับเขาแบบนั้นเหมือนกัน!

“เสแสร้งเหรอภัค อะไรทำให้ภัคคิดว่าทั้งหมดที่พี่ทำมันคือการเสแสร้ง!” ต้นแขนบอบบางถูกกระชากอย่างแรงจนร่างบอบช้ำปลิวเข้ามาอยู่ในวงแขนแกร่ง แต่กระนั้นภัคจิราก็ไม่คิดดิ้นรนต่อสู้ให้ตัวเองต้องเหนื่อยเปล่า เพราะเธอรู้ว่าตัวเองสู้เขาไม่ได้ไม่ว่าจะด้วยกำลังหรือสมอง

เธอเลือกที่จะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองคนใจร้ายทั้งน้ำตานองหน้า ในเมื่อเขาอยากจะรู้นักว่าทำไม ก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องปิดบัง!

“ใบหย่านั่นยังไงล่ะคะคือสิ่งที่ชัดเจนที่สุด!”

chap-preview
Free preview
บทนำ
บทนำ สวนกุหลาบสุริเยน คุณสุวรรณและคุณประพล สองสามีภรรยาเจ้าของสวนกุหลาบขนาดใหญ่ของเชียงรายจำต้องรีบเปิดบ้านเพื่อต้อนรับ ‘เพื่อนบ้าน’ รายใหม่ ที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ก่อนจะเอ่ยเชิญคนทั้งสองที่อุตส่าห์เดินทางมาทักทายกันถึงบ้านเข้ามายังห้องรับแขกก่อนจะสั่งให้เด็กรับใช้ไปเรียกลูกชายทั้งสอง ให้เข้ามาทำความรู้จักเพื่อนบ้านคนใหม่อย่างเป็นกันเอง “เข้ามานี่สิจ๊ะตาเมฆ ตาน่าน มารู้จักคุณป้ามาลีกับหนูภัคเร็วเข้าลูก ทั้งสองเป็นเพื่อนบ้านคนใหม่ของพวกเราจ๊ะ” สิ้นคำแนะนำของมารดา เด็กหนุ่มที่มีอายุห่างกันเพียงสามปีก็ยกมือไหว้ผู้อาวุโสกว่าก่อนสายตาของหนึ่งในนั้นจะหันไปสบเข้ากับดวงตาใสซื่อของใครบางคนที่เอาแต่ยืนหลบอยู่ข้างหลังของผู้เป็นป้าด้วยท่าทีเขินอาย ‘น่ารักจัง’ นั่นเป็นสิ่งแรกที่ดังก้องขึ้นยามเมื่อน่านฟ้าได้เห็นเด็กผู้หญิงที่กำลังจะย้ายมาเป็นเพื่อนบ้านคนใหม่ของเขาเข้า ขาทั้งสองข้างไม่รีรอที่จะรีบเดินเข้าไปทักทาย      พร้อมยื่นอมยิ้มในมือส่งให้น้องน้อย “พี่ให้” เด็กหญิงวัยเจ็ดขวบหลบสายตาจากเด็กผู้ชายตรงหน้าไปมองผู้เป็นป้าเหมือนจะขอความช่วยเหลือ ด้วยเธอถูกมารดาสอนมาโดยตลอดว่าห้ามรับของจากคนแปลกหน้าอย่างเด็ดขาด แต่ถึงอย่างนั้นอมยิ้มตรงหน้าก็ดูน่ากินเหลือเกิน มันทำให้เด็กน้อยเกิดอาการสองจิตสองใจ    ใจหนึ่งก็อยากได้แต่อีกใจก็กลัว “รับสิจ๊ะภัค พี่เขาอุตส่าห์ให้” จนเมื่อได้รับอนุญาตจากผู้เป็นป้ารอยยิ้มเล็กๆ จึงเผยขึ้นก่อนจะเอื้อมมือไปรับอมยิ้มจากพี่ชายใจดี “ขอบคุณค่ะ” สองมือน้อยๆ พนมไหว้อย่างน่ารักก่อนจะส่งยิ้มหวานไปให้ตามติดเป็นการของคุณ ภาพนั้นทำให้น่านฟ้าอดที่จะยิ้มตามไม่ได้ ความรู้สึกถูกชะตา ที่มันไม่ได้เกิดขึ้นกับใครง่ายๆ ตอนนี้กำลังเกิดขึ้น เกิดขึ้นกับเจ้าของ ‘รอยยิ้มของคนขี้ตกใจ’ ขณะที่เหนือเมฆกลับไม่ได้ให้ความสนใจต่อสองป้าหลานตรงหน้านี้สักเท่าไหร่ เพราะคิดเอาเองว่าอีกเดี๋ยวก็คงต้องย้ายออกไปเหมือนรายอื่นๆ เพราะบ้านข้างๆ ของเขาตั้งแต่จำความได้ยังไม่มีใครทนอยู่ได้นานเกินสองปีเลยสักราย สาเหตุคงมาจากผืนดินบริเวณนั้นปลูกอะไรก็ไม่ขึ้น จึงเป็นเรื่องยากที่ครอบครัวไหนจะทนอยู่ได้นาน     สุดท้ายก็ต้องประกาศขายเฝ้ารอของเจ้าของใหม่ตามเคย “ขาดเหลืออะไรบอกพวกเราได้นะครับคุณมาลี ไม่ต้องเกรงใจ” คุณประพลเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ด้วยความที่เขาเองรู้สึกถูกชะตากับสองป้าหลานคู่นี้ตั้งแต่เห็นทั้งคู่เดินหิ้วผลไม้เข้ามาหาที่หน้าประตู “ขอบคุณมากค่ะคุณประพล ฉันกับหลานเพิ่งย้ายมาอยู่ใหม่ คงต้องใช้เวลาปรับตัวอีกมาก ถ้ายังไงเราสองคนฝากเนื้อฝากตัวไว้ด้วยนะคะ” สองสามีภรรยายิ้มรับก่อนจะเอ่ยปากเชิญคนทั้งสองอยู่ทานข้าวเย็นด้วยกัน ซึ่งแม้ตอนแรกนางมาลีจะปฏิเสธเพราะเกรงใจ แต่สุดท้ายเพื่อทนต่อคำเชื้อเชิญของสองสามีภรรยาไม่ไหว ยอมตอบตกลงในที่สุด ยิ่งได้รู้จักคุณประพลและภรรยาก็ยิ่งอดรู้สึกสงสารเด็กน้อยเจ้าของดวงตาคู่ใสอย่างภัคจิราไม่ได้ เด็กน้อยเพิ่งจะสูญเสียพ่อและแม่ไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ มรดกของพ่อที่ทิ้งไว้ก็เห็นแต่จะมีที่ดินพร้อมบ้านข้างๆ นี้เท่านั้น ส่วนบ้านหลังใหญ่ก็ต้องขายทอดตลาดเพื่อนำเงินมาใช้หนี้สิน จนเมื่อคุณมาลีผู้เป็นป้าทราบเรื่องถึงได้เดินทางไปรับหลานสาวตัวน้อยด้วยตัวเองก่อนจะตัดสินใจพากันเดินทางมาที่นี่ สถานที่ที่นางกับหลานหวังให้มันเป็นบ้านหลังสุดท้าย บ้านที่ใช้ทำมาหากินสร้างรายได้ให้แก่ครอบครัวเล็กๆ นี้ไปจนแก่เฒ่า       หรืออย่างน้อยก็ทำกินไม่ให้ต้องอยู่อย่างอดๆ อยากๆ เด็กน้อยที่ต้องมาสูญเสียทั้งพ่อและแม่ไปทั้งๆ ที่อายุยังน้อย จึงเป็นเรื่องที่ยากต่อการทำใจ มันทำให้ภัคจิราที่เคยเป็นเด็กสดใสร่าเริงกลายเป็นเด็กเก็บตัว พูดน้อยและหวาดกลัวทุกสิ่งบนโลกใบนี้ จะมีก็แต่เวลาเท่านั้นที่คงจะเยี่ยวยาจิตใจเธอให้ฟื้นฟูกลับมาเป็นเด็กที่ร่าเริงสดใสคนเดิมได้สักวัน เรื่องทั้งหมดอยู่ในหัวของน่านฟ้าตลอดเวลา นั่นยิ่งทำให้เขารู้สึกสงสารแม่กระต่ายน้อยของเขาเป็นอย่างมาก ชายหนุ่มจึงพยายามเข้าหาและชวนน้องน้อยเล่นของเล่น ซ้ำยังยกตุ๊กตาหมีตัวโปรดของตัวเองให้ไป “นั่นมันเจ้าแซมตุ๊กตาตัวโปรดของเรานี่เจ้าน่าน ทำไมไปอยู่กับหนูภัคได้ละ” เดือดร้อนผู้เป็นพ่อที่เอ่ยถามขึ้น น้อยครั้งนักที่จะได้เห็นลูกชายคนโตแสดงท่าทีสนอกสนใจในใครสักคนออกนอกหน้าขนาดนี้ ซึ่งก็ไม่แปลกเพราะเขากับภรรยาก็เอ็นดูแม่หนูภัคจิราไม่น้อย ส่วนลูกชายคนเล็กนั้นกลับไม่ได้มีท่าทีใดๆ นอกเหนือไปกว่าความสงสารเพื่อนมนุษย์   ที่ต้องมาเจอกับเรื่องร้ายๆ ในชีวิตเท่านั้น “ผมยกให้น้องครับพ่อ น้องภัคจะได้ไม่เหงา” คำตอบนั้นเรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เมื่อได้ยิน  ก่อนที่ทั้งหมดจะพากันรับประทานอาหารเย็นร่วมกัน และก็เป็นอีกครั้งที่น่านฟ้าคอยตักนั่นตักนี่บริการน้องคนใหม่อย่างเอาอกเอาใจ ความใจดีของเขาทำให้ภัคจิรารู้สึกปลอดภัยและวางใจในที่สุด แต่สายตาก็ยังคอยแอบมองไปยังพี่ชายอีกคน ที่ดูเหมือนไม่ค่อยสนใจใยดีกันเท่าไหร่นัก     เธออยากให้เขาหันมาพูดกับเธอบ้าง อยากจะรู้เหลือเกิน ว่าพี่เมฆจะใจดีเหมือนกับพี่น่านรึเปล่า…

editor-pick
Dreame-Editor's pick

bc

เล่ห์รักนายหัว

read
5.3K
bc

เมื่อฉันแอบรักซุปตาร์นายเอกซีรีส์วาย

read
12.0K
bc

สวาทรักใต้เพลิงแค้น

read
9.4K
bc

Relazione เจ้าหัวใจสายใยรัก

read
3.1K
bc

สะใภ้ขัดดอก

read
35.3K
bc

ลุ้นรักสลับใจ

read
1K
bc

หวงรักเมียเด็ก

read
1K

Scan code to download app

download_iosApp Store
google icon
Google Play
Facebook