Hafızadaki Buca Yokuşları ve "Cem" Bilmecesi
618 Words
Hande’nin kalbi o kritik geceden sonra yeniden çarpmaya başlamıştı ancak beyin lobunda meydana gelen travma, onun neşeli ruhunu bambaşka bir boyuta taşımıştı. Burak, günlerdir hastane odasında, gözlerinde uykusuzluğun ve pişmanlığın izleriyle bekliyordu. 🧊💔
👁️ Beklenen Uyanış ama Beklenmedik Misafir
Hande’nin kirpikleri hafifçe titredi. Burak hemen yatağın kenarına ilişti, titreyen eliyle Hande’nin elini tuttu. "Işık? Hande, duyuyor musun beni?"
Hande gözlerini yavaşça açtı. O tanıdık neşeli parıltı oradaydı ama bakışlarında Burak’a dair hiçbir iz yoktu. Etrafına şaşkınlıkla baktı, sonra Burak’ın o meşhur siyah gözlerine dikti gözlerini.
"Oha! Sen ne kadar ciddi bir amcasın böyle!" dedi Hande, sesi o kadar yüksek ve enerjik çıkmıştı ki Burak şok içinde geri çekildi. "Burası neresi? Ben en son Buca Anadolu Lisesi’nin arkasındaki kantinde tost sırasındaydım. Okul formam nerede benim?" 🏫🍭
Burak yutkundu. "Hande... Ben Burak. Doktorun... yani, beraber çalışıyorduk."
Hande kahkahayı bastı. "Doktor mu? Ay amca şaka yapma, ben daha 17 yaşındayım! Hem senin bu kaşların neden böyle çatık? Sanki bütün dünyanın borcu sana kalmış. Bir rahatla, gevşe ya!" 😂🌸
🧠 Tıbbi Şok: Loblar Karışınca
Dr. Mert içeri girdiğinde Hande ona göz kırptı. "Bak bu abi daha sempatikmiş! Merhaba yakışıklı, sende jöle var mı? Saçlarım çok sönük kalmış."
Mert, Burak’ın yüzündeki o yıkılmış ifadeyi görünce durumu anladı. Kenara çekilip fısıldaştılar: "Burak, beyin lobundaki darbe karakterini etkilemiş. Hafızası lise yıllarına dönmüş ve lobdaki hasar onu normalden daha da hiperaktif, daha da filtresiz yapmış. Seni tanımıyor, seni sadece 'asık suratlı bir amca' olarak görüyor." 🏥🌀
⚡ Kıskançlık Ateşi: "Cem de Kim?"
Burak, Hande’ye bir şeyler hatırlatmak umuduyla yanına tekrar oturdu. "Bak Hande, Buca’yı hatırla. Şirinyer pazarını, boyozları, beraber kurtardığımız hastaları..."
Hande dudak büzdü. "Ay amca, baydın valla! Buca falan tamam da, benim acilen telefonumu bulmam lazım. Cem beni merak etmiştir şimdi. Kesin kapıda bekliyordur o kıskanç herif!" 📱🔥
Burak’ın siyah gözleri bir anda buz kesti. "Cem mi? Cem kim?"
Hande kıkırdayarak yastığa sarıldı. "Cem işte ya! Bizim lisenin basketbol takımının kaptanı. Of, görsen o kadar yakışıklı ki! Senin gibi böyle 'ben dünyayı kurtardım' edasıyla gezmiyor. Çok eğlenceli, beni her gün motoruyla eve bırakıyor. Acaba Cem gelse beni buradan çıkarır mı?" 😍 motor sembolü
Burak, elindeki kalemliği sinirle sıktı. Kalemlik "çat" diye kırıldı. "Motor mu? Kaptan mı? Işık, sen bir hemşiresin, ne lisesinden bahsediyorsun! O Cem denilen çocuk şu an muhtemelen göbekli bir aile babası olmuştur!"
Hande yüzünü buruşturdu. "Ay amca ne kadar kötüsün! Cem benim hayatımın aşkı bir kere. O bana asla senin gibi bağırmaz. Sen niye bu kadar sinirlendin ki? Yoksa Cem’i mi kıskandın?" 😎✨
🧪 Burak’ın İmtihanı Başlıyor
Burak odadan fırtına gibi çıktı. Koridorda Mert’i yakaladı. "Mert! Derhal Buca Anadolu Lisesi’nin 2010 yılı mezun kayıtlarını bul bana! Kim bu Cem? Nerede yaşıyor? Ne iş yapar?" 👿🔍
Mert gülmemek için kendini zor tutuyordu. "Oğlum Burak, kızın hafızası gitmiş, sen lise aşkıyla mı yarışacaksın? Adam belki de hayali bir kahraman!"
"Hayali ya da gerçek! Hande’nin ağzından o ismi sildireceğim," dedi Burak dişlerini sıkarak.
Akşam olduğunda Burak, Hande’nin odasına elinde bir paketle girdi. "Sana... sevdiğin o boyozlardan aldım. Belki hatırlarsın."
Hande paketi açtı, bir ısırık aldı. "Güzelmiş ama Cem’in aldığı simitlerin yerini tutmaz. Amca, senin adın neydi? Burak mı? Bak Burak Amca, gel seninle anlaşalım. Sen beni buradan çıkar, ben de seni bizim tayfayla tanıştırayım. Belki biraz sosyalleşirsen o kaşların düzelir, ne dersin?" 🥐😂
Burak koltuğa çöktü. Hande onu tanımıyordu, ona "amca" diyordu ve sürekli bir "Cem"den bahsediyordu. Pişmanlığı hala oradaydı ama şimdi yanına devasa bir kıskançlık ve şaşkınlık eklenmişti. 🧊🔥
Hande ise yatakta zıplayarak şarkı mırıldanıyordu: "Cem, Cem, Cem! Kalbimin sahibi Cem!"
Burak Saygıner, hayatının en zor ameliyatına girmeye hazır hissediyordu kendini ama bu sefer neşterle değil, bir lise efsanesiyle savaşacaktı. 🏥🥊
- Writer
