Ara Bölüm
297 Words
Geçmişten doğan gelecek, belki öncesi belki sonrası, bir peri masalı gibi mi başlıyordu her şey?
Yoksa kâbuslarla mı?
Yalanlar ve bu yalanları
sahipsiz bırakan acılar
gelecekte bir olup, insanın ruhuna çöküveriyordu.
Kayışı koparmış,
hayatı bir boşlukta
salıncak gibi sallanan üç beş kişiden ibarettik. Ya yaşayacaktık ya da ölüme doğru
hiç bıkmadan
yürüyecektik. Kayıplarımız vardı tıpkı zamanında
en değerli olanlarımız gibi… Benim kaybım o
zamandan kendini belli etmişti.
Ailem.
Ardından, Eva.
Ve geçmişin yabancısı.
Yalanlarla dolu yılan yuvası zihnimin içinde
kıvrılırken masanın üstünde duran polis rozetini avucumun içine hapsettim. Duvarlarda
yankılanan su sesi birkaç adım ötedeki banyodan geliyordu. Akif
Eymen, eve geldiği gibi kendini duşa atmıştı.
Masanın üstündekilerde onun kişisel eşyalarıydı. Rozet, saat, ona aldığım siyah
deri bileklik ve silah.
Silahı elime alıp tırtıklı,
sert yüzeyinde elimi
gezdirdim. Fazlasıyla ağırdı. Özellikle içinin boş olmasına rağmen. Silahı
usulca kaldırıp,
iki elimle sımsıkı kavrarken varlığını hissedebiliyordum, güç adeta elimde alev alev yanıyordu.
Gözüme kestirdiğim, antika, işlemeli çini vazoya silahı doğrulttum ve fiç tereddüt etmeden ateş
ettim.
Boş olduğunu
sanıyordum.
Değildi.
Barut kokusu ve silahın patlama
sesiyle elim ayağım boşaltırken paldır küldür Eliyas’ın çırılçıplak bir şekilde
içeri girmesini izledim.
Elimde ucu dumanlanmış silah, bacaklarım titrerken karşımda çırılçıplak dikiliyordu.
“Sen var ya bir gün beni kalpten götüreceksin. Yemin ederim
ölümüm senin yüzünden olacak,” elinin tersiyle alnını sıvazlayıp
titreyen gözlerini tavan
dikti. “Boş olduğunu sanıyordum
o yüzden sıktım.”
“Lan sen mal mısın? Boş olsa niye taşıyayım yanımda,
hasbünallah.” Silahı elimden alıp, şarjörü ayırıp masanın üstüne koydu. “Allahtan kafana sıkmadın,”
“İlk kafama yaslayacaktım aslında.” Derken sesim alaylıydı. “İyi
bok yedin Öz, sana dokunma
demiştim.” Aldığı soluğu
vermeden eliyle omuzlarımı sıktı. “Yalvarırım.”
“Abartma Eliyas,” suratına gülerek
baktım. “Beni kaybetmekten bu kadar korkma.”
Çünkü ben seni kaybetmekten korkuyorum.
- Writer
