Nauna nang makasakay sa jeep si Imee habang si Joyce ay naghihintay ng kaniyang sundo.
“Ang tagal,” bulong ni Joyce.
Pinagmasdan ni Joyce ang paligid. Sobrang dami ng tao dahil rush hour, kasabay ng mga nagsisiuwian galing work at school.
Nasa isip niyang sana ay makauwi ng mabilis si Imee at hindi na maipit pa sa trapik dahil sabay-sabay ang dagsa ng mga tao para makauwi.
Ilang minuto lang din ang lumipas ay biglang may nagbusina sa tapat ni Joyce. Isang black na bmw, marahil ito na ang sundo niya.
Ngumiti si Joyce at binuksan ang pinto ng sasakyan, at doon ay pumasok.
“Finally! Alone time with you,” wika ni Joyce.
Binigyan ni Joyce ng magandang ngiti na nakakaakit ang sumundo sa kaniya saka nito hinalikan sa pisngi.
Sa kabilang banda, sa oras rin na iyon ay nagkaroon ng bungguan
