Nakarating na sila sa ospital kung saan naka-confine ang ina ni Imee.
“Anong room?” tanong ni Jaeryll.
“Ay, walang room,” tugon ni Imee.
Nauuna lang si Imee na maglakad kasunod si Jaeryll.
“Ha? Bakit wala?” tanong muli ni Jaeryll.
Natawa naman si Imee habang naglalakad.
“Biro lang, room 322 sa public ward,” sagot ni Imee.
Napatitig si Jaeryll sa likod ni Imee habang naglalakad.
Napaisip ito na kung bakit sa public ward nagka-kwarto ang nanay nito. Gusto sanang magtanong ni Jaeryll tungkol sa ina nito at sa sakit, ngunit wala siyang lakas ng loob para magtanong sa dalaga.
Sumakay na sila ng elevator.
“Aray!” bulalas ni Imee.
Nataranta naman si Jaeryll dahil sa napasigaw ito. Agad niya itong hinawakan sa balikat si Imee at iniharap sa kaniya.
“What?” tanong ni Jaeryll.
Nagula
