Nakarating na sila sa bahay ni Christine kung saan naghihintay ang kaniyang ama. Makalipas ang mahigit dalawampu’t taon na hindi ito nakasama sa iisang bahay ay sobrang nanabik si Christine sa kaniyang ama.
“Babe, salamat sa paghatid,” turan ni Christine.
“Ano ka ba, wala iyon basta ikaw,” tugon ni Gerald.
“Ramdam ko ang pagkasabik mo sa papa mo, enjoy niyo muna ang araw na ito na magkasama kayo,” saad ni Gerald.
Tumango ng masaya si Christine sa kasintahan.
“Sobra, twenty years din bago tumagal sa bahay si Papa, ito na ang pagkakataon kong makilala siya,” turan ni Christine.
Ginulo ni Gerald ang magulong buhok ni Christine.
“I love you,” aniya.
Sabay halik sa bunbunan ni Christine.
“I love you, too,” tugon ni Christine.
Nagpaalam na sila sa isa’t isa at ‘di na pumasok pa sa loob
