"Hi..." Hindi niya alam kung paano babatiin si Kent na nakatayo sa labas ng pinto ng bahay ng Lolo niya. Ilang linggo silang hindi nagkita nang personal at pakiramdam niya'y lalo itong naging makisig. Hindi niya alam kung bakit siya nahihiya. Pakiramdam niya'y mababasa ng binata kung gaano niya kinasabikang makita at makasama ito.
"I miss you..." Pabulong ang pagkakasabi nito pero mas lalong dumagundong ang t***k ng puso niya. Hindi niya iniisip kung nakatingin ba sa kanila ang Lolo niya o pumasok ba ito ng silid. Para sa kanya, sila lang ni Kent ang tao sa mundo.
"I miss you too... It was like a year without seeing you. What kept you busy while I was gone?"
"Wala... Iniisip ko lang palagi kung babalikan mo pa ba 'ko," sagot nito na ginagap ang kamay niya para igiya palayo sa
