Hinigpitan ni John ang pagkaka-back hug kay Dinnah, ang kanyang mainit na hininga ay humahaplos sa sensitibong balat ng leeg ng dalaga. Bawat dampi ng labi ni John ay tila nag-iiwan ng apoy na unti-unting tumutunaw sa pader na itinayo ni Dinnah sa kanyang isip. Kinabahan na naman si Dinnah. Kailangang tanggihan muna niya ito dahil kagabi pa siya nagtitiis sa sakit ng p********e niya.
"John, k-kailangan ko nang magbihis, at saka huwag muna ngayon, kakaligo ko lang eh, nilalamig na ako," pilit na pag-iwas ni Dinnah rito.
Bahagyang humiwalay si John, ngunit hindi binitiwan ang kanyang bewang. Iniharap niya si Dinnah sa kanya, ang kanyang mga kamay ay dahan-dahang itinaas upang hawakan ang mukha ng dalaga. Pinagmasdan niya ang mga mata nito—mga matang puno ng kaba na di niya maintindihan k
