MR. JOHN HALDEN'S FAKE BRIDE

CHAPTER 7

Tahimik ang malaking mansion ni John Halden mula nang umalis ito patungong London. Ngunit para kay Dinnah, ang katahimikang iyon ay hindi kapayapaan kundi isang mabagal na pagbilang ng oras bago ang muling paghaharap nila ng asawa ng kanyang kambal.

Inalalayan siya ng mga naka-unipormeng katulong patungo sa master’s bedroom. Nang bumukas ang pinto, tila huminto ang paghinga ni Dinnah. Ang kwarto ay kasing-laki na ng buong bahay nila sa probinsya. Ang mga dingding ay yari sa madilim na kahoy na may mga accent ng ginto; ang kama ay balot ng telang Egyptian cotton na kulay abo, at ang amoy ng mamahaling wood-scented candle ay bumabalot sa paligid.

"Ma’am Donnah, kung may kailangan pa po kayo, pindutin niyo lang po ang intercom," magalang na wika ng mayordoma bago siya iniwan.

Mag-isa na lang si Dinnah. Hinawakan niya ang malambot na kutson. Kinilabutan siya. Nakakatakot ang kanyang pinasok pero di na siy maaaring umatras pa, nandito na siya. Paano niya mapapanindigan ang patuloy na magiging si Donnah? Kung si John ay isang tycoon na kayang magpabagsak ng mga bilyong-pisong kumpanya, tiyak na isang maling galaw lang niya ay mabubuko ang lahat.

Sumapit ang gabi ng susunod na araw. Isang itim na helicopter ang narinig niyang lumapag sa malayo—bumalik na si John.

Nataranta si Dinnah. Upang maunahan ang anumang plano ng lalaki, nagpasya siyang maging "ideal wife." Siya mismo ang nag-ayos ng dinner tray. Nagluto siya ng steak at pasta, at sa tulong ng isang katulong, inihanda rin ang isang bote ng Vintage Chateau Petrus—ang paboritong alak ni John na nagkakahalaga ng daan-daang libo.

Pagpasok ni John sa kwarto, bakas ang pagod sa mga mata nito, ngunit agad na nagliwanag ang mukha nang makita si Dinnah na naghihintay sa tabi ng mesa.

"You went through all this trouble for me, honey?" wika ni John.

Tinanggal nito ang kanyang coat at hinubad ang unang dalawang butones ng kanyang polo.

"I missed you."

"Gusto ko lang bumawi," pilit ang ngiting sagot ni Dinnah, alam na niya kung anong gagawin niya para di mahalata ni Mr. Halden na siya'y virgin kapag tuloyang makipagtalik siya rito.

"Uminom muna tayo, John, Honey." Sabi pa niya rito.

Umupo sila at nagsimulang kumain. Inasahan ni Dinnah na iinom nang marami si John gaya sa motel, pero mukhang natuto na ang lalaki.

"No, honey. Hindi ako magpapakalasing ngayon," bulong ni John habang tinititigan si Dinnah nang malagkit.

"The last time we drank, I blacked out. Sayang ang gabi. I want to remember every second of you tonight."

Kahit anong pilit ni Dinnah na lagyan ang baso ni John, tumatanggi ito matapos ang dalawang bote ng wine na pinagsaluhan nila. Ang alak ay sapat na para magpainit ng pakiramdam, pero hindi sapat para patumbahin ang isang John Halden.

Biglang tumayo si John at lumapit sa likuran ni Dinnah. Naramdaman ni Dinnah ang malalaki at maiinit na kamay nito sa kanyang balikat.

"The wine is good... but you look more delicious," bulong ni John sa kanyang tainga.

Bago pa man makapagsalita si Dinnah, hinarap siya ni John at sinunggaban ng isang mainit at agresibong halik. Ramdam ni Dinnah ang lakas at otoridad ni John—isang lalaking sanay na nakukuha ang lahat ng gusto niya. Ang bawat haplos nito ay puno ng pag-angkin, tila sinasabing wala na siyang kawala.

Habang unti-unting tinatanggal ni John ang suot niyang blusa, ang kaba sa dibdib ni Dinnah ay halos sumabog. Jusko, tulungan niyo po ako, dalangin niya sa isip habang ang labi ni John ay nagsisimula nang bumaba sa kanyang leeg.

Ito na ang sandaling kinatatakutan niya. Sa ilalim ng mga mamahaling chandelier at sa loob ng palasyong ito, kailangan niyang maging si Donnah—o ang buong buhay niya ang magbabayad pati na ang kanilang mga magulang.

Sa ayaw man niya o gusto ay tinugon na rin niya ang mga mainit na halik ng fiance ng kanyang kambal at hindi pinahalata na siya'y nanginginig at natatakot at baka tuluyang magduda na talaga ito sa kanya.

Bawat atake ng halik nito at haplos sa kanyang katawan ay pinipigilan niyang magpakita ng pagkadisgusto.

Pinag-aralan din niya kung paano tugunin ang mainit na mga halik nito. Kung gusto niyang protektahan ang ari-arian ng kanyang pamilya, kailangan niyang ibigay ang lahat—hindi bilang si Donnah, kundi bilang ang babaeng kasama ni John sa sandaling iyon.

"John..." mahinang sambit ni Dinnah, ang kanyang boses ay puno na ng pagsuko.

Sa halip na umiwas o manigas sa takot, siya na mismo ang humila sa batok ni John para ilapit ang mukha nito sa kanya. Tinugon niya ang mga halik ng lalaki nang may totoong damdamin, hinahayaang ang init na namumuo sa kanyang katawan ang magdikta ng susunod niyang galaw.

Ramdam ni John ang pagbabago sa kilos ni Dinnah. Mas naging mapangahas ang mga tugon nito, mas mahigpit ang mga yakap. Ngunit nagtataka siya kung bakit parang sobrang inosente ang mga halik at labi nito. Una palang nang bago silang ikasal ay napansin na niya iyon, ang sarap halikan ng mga labi nito.

Ang katahimikan ng mansion ay napalitan ng mabibigat na paghinga at ang tunog ng t***k ng puso nilang dalawa na tila nagkakarera.

Sa ilalim ng malalambot na kumot at sa gitna ng karangyaan ng master's bedroom, tuluyan nang isusuko ni Dinnah ang huling depensa ng kanyang pagkatao. Hindi na niya inisip ang bukas.

Nang ipinasok na ni John ang alaga nito ay halos mapasigaw si Dinnah sa sobrang sakit, ngunit nagpipigil lang siya at baka mahalata siya nito.

Sa gitna ng nag-aapoy na sandali, biglang natigilan si John. Bahagya siyang humiwalay sa mukha ni Dinnah at tinitigan si Dinnah. Ang kanyang mga mata, na kanina ay puno ng pagnanasa, ay napalitan ng matinding pagtataka.

"Donnah..." mahinang tawag ni John, ang kanyang boses ay may halong pagkalito.

"Something is different. Bakit... bakit parang hindi ko maramdaman na matagal na tayong magkasama?"

Ramdam ni Dinnah ang panlalamig ng kanyang mga kamay. Alam niya ang ibig sabihin ni John—ang higpit at ang tila kawalan ng karanasan ng kanyang katawan ay hindi tumutugma sa imahe ni Donnah at lalo na ang kanyang kasikipan ngayon! Ang katahimikan sa loob ng kwarto ay biglang naging nakabibingi.

"You're so tight, honey. Para kang... para kang ngayon lang nakaranas," bulong ni John habang ang alaga ay kanyang hinugot-baon ng dahan-dahan at ang kanyang kamay ay humahaplos sa mukha ni Dinnah, sinusuri ang bawat reaksyon nito.

Napalunok si Dinnah. Kahit sobrang nasasaktan na siya sa laki ng alaga nito ay Kailangan niyang sumagot nang mabilis bago pa tuluyang magduda ito.

"J-John... kakatapos lang ng menstruation ko, kaya masakit at masikip!" Dahilan nya para di siya nito mas lalong questionin kung may bahid ng dugo ang bedsheet.

Tinitigan siya ni John nang matagal, tila naghahanap ng kasinungalingan sa kanyang mga mata. Ngunit dahil sa init ng alak sa katawan ni John at sa ganda ni Dinnah, mas pinili ni John na isantabi muna ang hinala. Ngumisi ito nang nakakaloko at muling inangkin ang kanyang mga labi.

"Well, whatever it is, I'm not complaining," bulong ni John bago muling ipinagpatuloy ang kanilang pagsasama.

"Dahil sa sikip mo, parang ayaw ko nang matapos ang gabing 'to. You make me crazy, honey, kakainin pa kita," sabi pa ni John na muling kumilos sa ibabaw ni Dinnah.