MR. JOHN HALDEN'S FAKE BRIDE

CHAPTER 6

Bago tuluyang iwanan ang pamilyar na amoy ng kanilang lumang bahay, parang bumibigat ang bawat hakbang ni Dinnah pababa ng hagdan. Sa sala, nakita niyang naghihintay si John—gwapong-gwapo sa suot nitong mamahaling polo shirt. Pero sa kabila ng pagiging disente nito, parang lalong sumisikip ang paligid ng maliit nilang bahay dahil sa lakas ng dating ni John.

"Mag-iingat kayo doon, John. Alagaan mo ang anak namin," garalgal ang boses ni Aling Rowena habang nakahawak sa braso ni Dinnah. Ang tatay naman ni Dinnah, na pilit bumabangon mula sa pagkakasandal, ay tumingin kay John na parang nakikiusap at umaasa na mapapabuti ang anak nila.

"Huwag po kayong mag-alala, nay, tay," sagot ni John sabay ngiti nang bahagya.

"Donnah is in good hands. I’ll make sure she has everything she needs."

Hinalikan ni Dinnah ang kanyang mga magulang. Pakiramdam niya, huling paalam na iyon dahil hindi niya alam kung kailan siya makakabalik—o kung makakabalik pa ba siya bilang ang totoong Dinnah. Pagkakapasok niya sa loob ng SUV ni John, tila ang tunog ng pagsara ng pinto ay hudyat na wala na siyang kawala at tuluyan na siyang pagmamay-ari ni John.

Ang bawat ikot ng gulong ng sasakyan ay parang segundong bumibilang patungo sa isang bagay na hindi na niya matatakasan. Habang tinatahak nila ang daan papunta sa isang eksklusibong motel na sinasabi ni John, dahan-dahang sumasakal kay Dinnah ang katahimikan sa loob. Ang amoy ng leather at ang panlalaking bango ni John na humahalo sa lamig ng aircon ay lalong nagpapakaba sa kanya.

"You’re too quiet, Donnah," basag ni John sa katahimikan. Malalim ang boses nito at puno ng otoridad. Biglang dahan-dahang gumapang ang isang kamay nito sa hita ni Dinnah. Dahil manipis lang ang tela ng suot niya, damang-dama niya ang init ng palad ni John. Parang nakuryente ang buong katawan ni Dinnah—halo-halong takot at kakaibang kaba na pilit niyang nilalabanan.

"A-ano kasi… iniisip ko lang ’yung sinabi mong motel. Sigurado ka ba talaga? I mean, pagod pa tayo pareho," pilit niyang pagdadahilan para makalusot.

Humalakhak si John, isang tunog na napakasarap pakinggan pero para kay Dinnah ay parang isang banta.

"Of course. We deserve a celebration. Hindi tayo nakatapos kagabi dahil sa ‘sakit ng tiyan’ mo. Ngayon, sisiguraduhin kong wala nang istorbo. I’ve booked the executive suite. Soundproof, private, at may sapat na stock ng alak. I miss your wild side, honey. Don’t make me wait."

Huminto sila sa isang tago pero napaka-eleganteng motel sa labas ng lungsod. Halatang pang-mayaman ang lugar at puno ng misteryo. Pagkapasok na pagkapasok nila sa suite, agad na kumuha si John ng isang bote ng mamahaling whiskey sa mini-bar.

"Uminom muna tayo," sabi ni John. Nakatitig ito nang malagkit kay Dinnah habang dahan-dahang tinatanggal ang kanyang kurbata. Ang bawat butones ng polo nito na binubuksan ay tila naghuhubad din sa proteksyong pilit na itinatayo ni Dinnah sa sarili niya.

"Para lumuwag naman ’yang katawan mo. Masyado kang tense. Parang hindi ikaw ang Donnah na nakilala ko na halos kainin ako sa paningin."

Naisip ni Dinnah na ito na ang pagkakataon niya. Alam niyang kung hindi niya malalasing si John, siguradong may mangyayari sa kanila at baka mabuko pa siya.

"Sige, John. Pero gusto ko, sabay tayo. Let’s see who lasts longer," hamon ni Dinnah, pilit na ginagaya ang pagiging palaban ng kambal niyang si Donnah.

Ngumiti nang mapanukso si John. Sunod-sunod ang naging tagay nito. Sa bawat baso na inaalok ni Dinnah, walang reklamo itong tinutungga ni John. Pero ang hindi alam ng lalaki, sa tuwing lilingon ito para kumuha ng yelo o may titingnan sa paligid, mabilis na itinatapon ni Dinnah ang alak niya sa ilalim ng sofa o kaya ay sa paso ng halaman sa tabi niya.

Makalipas ang tatlong oras, nagsimula nang gumiwang si John. Ang matatalas nitong mata ay naging mapungay na.

"Donnah… bakit parang dalawa ka na? You... you look so beautiful tonight," bulong ni John.

Akmang hihilahin siya nito para yakapin, pero dahil sa sobrang dami ng nainom, tuluyan nang bumigay ang katawan nito. Bumagsak si John sa malambot na kama at ilang sandali lang ay malakas na ang hilik nito.

Nakahinga nang maluwag si Dinnah. Napaupo siya sa sahig at napahawak sa dibdib habang nanginginig ang mga kamay. Ligtas siya sa gabing ito. Kahit paano, nakahinga siya nang maluwag.

Madaling araw pa lang nang magising si Dinnah dahil sa ingay ng cellphone ni John. Sa tindi ng hangover, si John na mismo ang napilitang bumangon habang sapo ang ulo.

"Hello?" ungol ni John sa telepono, halatang iritado ang boses.

Pero biglang nagbago ang itsura ni John habang nakikinig sa kabilang linya. Ang pagiging antok ay napalitan ng seryosong mukha.

"What? Are you sure? The London board meeting was moved to tomorrow?"

Nakinig lang si Dinnah habang nag-uusap ang dalawa. Nang marinig niya ang mga salitang "merger," "multi-billion deal," at "global expansion," doon lang na-realize ni Dinnah na hindi lang basta mayaman ang lalaking ito.

"Pack your things, Donnah. Now!" utos ni John pagkababa ng telepono.

"May emergency meeting sa London. Kailangan nating makauwi agad sa mansion sa Bulacan para makuha ko ang lahat ng kailangang dokumento. Our private jet will be ready in a few hours."

Sa sobrang pagmamadali, parang nakalimutan na ni John ang planong "honeymoon" nila sa motel. Mabilis silang lumabas at nag-drive papuntang Santa Maria, Bulacan. Sa buong byahe, walang tigil si John sa pakikipag-usap sa cellphone. Ang mga utos niya ay parang nakasalalay ang buhay ng libo-libong tao.

Habang papalapit sila sa destinasyon, hindi mapigilan ni Dinnah ang mamangha. Pagpasok nila sa isang dambuhalang gate na itim na bakal na may nakaukit na gintong letrang "H", bumungad sa kanila ang isang napakahabang driveway na puno ng magagandang halaman at landscape.

Sa dulo niyon ay isang parang palasyo—isang modernong mansion na gawa sa salamin, puting marmol, at bakal. May malaking swimming pool, may helipad pa sa gilid, at maraming mga tauhan na naka-uniporme na agad na yumukod nang huminto ang sasakyan nila.

"Welcome home, Sir John. Welcome home, Ma'am Donnah," bati ng isang matandang mayordomo, alam na ng mga ito na Donnah ang pangalan ng bagong asawa ng kanilang amo.

Nangangha si Dinnah. Ang bawat gamit sa loob—mula sa malalaking chandelier na gawa sa crystals hanggang sa mga painting na mukhang milyun-milyon ang halaga—ay sumisigaw ng sobrang kayamanan.

Habang abala si John sa pakikipag-usap sa mga assistant niya sa sala, may nakitang frame si Dinnah sa pader. Isa itong artikulo mula sa isang sikat na business magazine sa buong mundo. Ang headline: "John Halden: The Ruthless Business Tycoon and the Savior of the Halden Empire."

Doon lang tuluyang luminaw kay Dinnah ang lahat. Si John Halden ay hindi lang basta mayaman. Isa siyang makapangyarihang business tycoon na may kontrol sa malalaking negosyo sa bansa. Ang lalaking pinagtataguan niya ng sikreto ay isa sa pinakamakapangyarihang tao sa mundo. Ang bawat galaw nito ay binabantayan ng lahat, at ang bawat pirma nito ay bilyon-bilyon ang katapat.

"Donnah!" tawag ni John mula sa itaas ng engrandeng hagdanan. Ang boses nito ay naging malamig at seryoso na naman.

"Come here. I need you to help me pick my suit for the London meeting. At pagkatapos niyan, huwag mong isiping makakatakas ka pa sa akin pagbalik ko, saka natin itutuloy ang lahat ng naudlot nating gabi." Nakangiting wika nito.

Napaurong pa siya sa sinabi ng asawa.

Tumingin si Dinnah sa buong paligid. Ang bawat sulok ay tila ginto, bawat pader ay simbolo ng yaman, pero para sa kanya, isa itong magandang kulungan. Ang karangyaang ito ay hindi nagbibigay sa kanya ng seguridad, kundi parang isang bitag na lalong nagpapahirap sa paghinga niya.

Paano siya makakatakas sa isang taong kayang bilhin ang kahit ano? Kung si John ay isang tycoon na kayang magpabagsak ng mga kumpanya sa isang iglap, ano kaya ang gagawin nito sa kanya kapag nalaman nitong niloloko lang niya ito?

Habang tumatagal, nararamdaman ni Dinnah na mas lalo siyang nalulunod sa sarili niyang kasinungalingan. Ang tunay na laban ay magsisimula pa lang, at sa pagkakataong ito, hindi lang ang kanyang pagkatao ang nakataya, kundi pati na rin ang kanyang kalayaan mula sa mga kamay ng makapangyarihang si John Halden.