Dahan-dahang naglakad palapit si John kay Dinnah.
Mga tatlong
hakbang nito ay nakalapit na ito sa kanya.
Hanggang sa tumigil ito sa harap niya.
Sapat na malapit upang malinaw niyang makita ang malamig na ekspresyon sa mukha nito.
"And now," mababa nitong sabi.
"…you finally remembered me? How are you, Dinnah?" Malamig na wika at pangungumusta ni John sa kanya.
Sa wakas ay naglakas-loob siyang magsalita habang nag- angat siya ng tingin rito. Nanatiling sobrang lakas ng kabog ng kanyang dibdib.
"I-I'm fine, J-John. P-pasensya ka na, Sir John, kung bigla akong dumating dito…" Nautal at mahina ang kanyang boses na sabi at may tono iyon ng pagkapahiya.
Naupo si John sa harap niya habang nanatili din itong nakatitig sa kanya ngayon. Halos hindi tuloy siya makakilos sa mga titig ni
