Borrowed Love

Chapter 31 Worry

Rox Wilford

Dali daling binuksan ng aking mga bodyguards ang sasakyan ng makita nilang buhat ko si Yama na tulog.

Akala nila may nangyari but as i signal them to keep quiet, they knew she just fell asleep.

We came home in silence, my driver is running the car carefully and slowly coz I told him to. They know how I cared for her. Nobody speaks while we are on the road.

Yama is still sleeping in my arms. Siguro she feels really tired as well kasi ang sarap ng tulog nya.

Pagdating namin ng bahay, I almost gonna carry her again ng nagdilat ang kanyang mga mata.

"Nasaan na tayo?" Kunot na noo niyang tanong as she scans the surroundings.

"We're home babe. You fall asleep kaya I just carry you." Lumaki ang kanyang mata, di makapaniwala sa narinig.

"Huh, binuhat mo ako mula sa opisina hanggang dito? Bakit di mo nalang ako ginising? Nakakahiya tuloy."

"Yes, ang sarap kasi ng tulog mo. No worries, you are just light anyway."

I help her get her things at umibis na kami ng sasakyan.

"We will just eat our dinner right away para makatulog ka uli." Tumango naman. She must be really sleepy still.

Pagkatapos naming kumain, agad siyang nakatulog pagkatapos makapag-ayos sa sarili. She must really dead tired from work.

Lately nakita ko ang pagsusumikap na matoto, andun yung eagerness to learn. Enthusiastic palagi sumama sa akin sa trabaho at nag-enjoy siya sa kanyang ginagawa.

Ako di makatulog agad kasi nakatulog na ako kanina. So I decide na kausapin ang mga tauhan ko. I received a news kanina at di ko yun nagustuhan.

Pinatawag ko lahat ng mga bodyguards ko, including bodyguards ni Yama. She doesn't know na may nakasunod sa kanya palagi in secret. I just want her safety.

Alam ko ang lalaking yun ay iisturbuhin siya uli. Wala akong tiwala sa kanya at ito nangyari na nga. Di marunong tumupad sa usapan.

Nang makita ko na kompleto na lahat, nagsimula ako sa aking pakay.

"What I have learned, disturbed me. Tell me everything;" saad ko muna sa bodyguard na naka-assigned kay Yama. Lahat ay narito sa aking opisina sa loob ng bahay.

"Sir, una ko siyang namataan noon dito sa bahay, nagmamatyag. Di ko nalang muna pinaalam sa inyo kundi minatyagan ko muna ang bawat kilos niya. Kung ano ang kanyang gagawin.

Di naman lumalabas si Mam kaya di sila nagkita. Mga ilang ulit nangyari yun, hanggang sa nakita ko siya uli na sinusundan si Mam habang naglakad lakad sila ni Leni sa may park.

Nakita siya ni Mam, pero di siya nilapitan. Simula nong, palagi na siyang nagpapakita at nakasunod sa bawat kilos nito. Kaya kinausap na siya ni Mam.

Nakita ko na nagalit si Mam sa kanya at sinabihan na wag ng magpakita pa uli pero disidido talaga ang lalaki. Palagi na itong nakasunod kay Mam maski sa opisina pero di naman siya pinapansin.

Nitong huli napapansin ko na di na komportabli si Mam sa palaging pagsunod ng lalaki kaya sinabi ko na sa inyo ang nangyari.

"Bakit ngayon mo lang ito sinabi?"

"Dahil ayaw kong pangunahan si Mam sa inyo. Nakita ko naman na walang interest si Mam sa kanya. Kaya nagmatyag lang ako sa malayo."

May mga pictures siyang ipinakita sa akin. Tinatanong ko ang ibang mga bodyguards, same lang sinabi nila. I also watch the CCTV footage even their conversation nong nilapitan niya si John sa gilid ng gate.

I can hear clearly na wala na siyang interest to see him again. But this issue stirs some emotion in me. That guy is persistent baka madala pa niya uli si Yama. He can manipulate her at di ko yun mapapayagan.

Bumalik ako uli sa room namin at sinabihan ang mga bodyguards to watch that man carefully.

I see her sleeping peacefully. But I can still see some worries in her face while sleeping.

I know they don't have any conversation with that guy kasi I can monitor it, sa akin nakaregister ang phone niya.

It may not be good coz it's invasion of privacy but I can't help it. I want to know everything about her and let her be safe. She is my priority.

Looking at all the photos na kuha ng kanyang bodyguard, I don't see a malicious act on it. She has no intention na magpakita pa sa lalaki.

An act different from what I see in my ex-wife nong niluko niya ako. My gut feeling now is different compared to last time.

"I trust you, I know I can trust you. Natakot lang ako na maaga kang mawawala sa akin. Wala akong karapatan sayo. All I have is a contract that you will be with me for a year." Pabulong kong sabi while touching her face.

"Days runs fast at di pa ako ready to let you go. I felt that I already penetrated your soul and your heart the way you responded to me kahit pilit mo yun itinatago. Please Angel hang tight with me. Don't break my heart." Pagsusumamo kong saad na pabulong.

Kung may ibang makarinig sa mga pinagsasabi ko ngayon tiyak pagtatawanan ako. I never beg anyone or being desperate to have someone.

Kahit pa makipagkita siya sa lalaki. She is not committing a mistake kasi that guy is her husband, ako ang walang karapatan, that's the hard truth.

Maybe it's time na kausapin ko ang lalaking yun. To let him be reminded what we had talked. Baka nakalimot siya kung sino ako at kung ano ang sinumpaan niya sa akin.

I will cling to the tiny chance na meron ako. And if I'm going to use my money and connection again just to keep her with me then gagawin ko. She is too precious para lang i-let go ng ganun kadali.

Hihintayin ko siyang mag-open up sa akin regarding her husband. My bodyguard is right, ayaw ko din siyang pangunahan. She must have her reason why hanggang ngayon she keeps her silent about that guy keeps following her.

That night di ako makatulog ng maayos, this feeling is different from my other problems. This is more important, even more important than my business.

Never pa akong nabahala sa lahat ng bagay. I'm a confident man but when it comes to her, nawawala ang kompyansa ko sa sarili, kasi wala akong assurance na akin siya.

Naging parte na siya ng buhay ko at nakasanayan na ang presensya sa aking buhay. Sa kanya ko lang natagpuan ang kapayapaan at totoong kasayahan kaya ang hirap isipin na balang araw mawawala siya sa buhay ko.