Dicle’nin Anlatımıyla devam
Cihangir Ağa’nın bana karşı tavrı, yaklaşımı beni gerçekten mutlu ediyordu. Belki de hayatımda ilk kez değer gördüğümü her seferinde bir kez daha anlıyordum.
Tüm aile yemek masasının etrafında toplandığımızda, kendimi gerçekten Cihangir’in eşi, bu ailenin de gelini olarak gördüm. Allah biliyor, o an Mizgin aklımın ucundan dahi geçmedi.
Her şey bu kadar güzelken salonun kapısında gördüğüm Mizgin’le hayatımın gerçeğine döndüm. Ben Cihangir’in karısı değil, sadece kuma olarak aldığı bir kızdım.
Mizgin, iğneleyici bakışları ve küçümseyen tavırlarıyla bana bakarken, içimde kabaran o huzursuzluk dalgası tekrar kendini gösterdi.
“Baba oluyorsun, Cihangir Ağa.”
Mizgin’in söylediği bu sözle sanki dünya başıma yıkıldı. Bir kadının hamileliğine üzülmek doğru bir şey
