Cihangir'in anlatımıyla devam
Sabah erkenden uyandım. Bugün benim olanı alma günüydü. Yan tarafıma baktığımda Mizgin, uyuyordu.. Bütün gece "onunla birlikte uyumayacaksin, beni yanlız birkamazsin, senin gerçek karın her zaman benim, " ve daha bir çok şey söyledi.
"Tamam, tamam" deyip geçirdim." Dicle'yi bir alayım koynundan çıkarsam adam değilim " tabi bu dile getirmedim.
Üzerimi giyinip, hazırlıkları kontrol edip damat tıraşı olmak için odamdan çıktım.
Damat tıraşı önemliydi, sakallarım ile Dicle'nin tenini acıtmak istemiyorum.
Konağın içi doluydu, asıl kalabalık bu değildi. Asıl kalabalık, herkesin kafasının içindeydi. Bunu en iyi kardeşlerimden anlardım.
Evin, merdivenin başına oturmuştu. Elinde telefon vardı ama baktığı yoktu. Sürekli parmaklarını oynatıp mesaj yazıyordu.
Haza
