ISMAEL POV
Hindi natapos sa usapan ang gabi.
Sa mga ganitong operasyon, ang katahimikan pagkatapos ng mga salitang binitawan ay mas mabigat kaysa sa mismong pagbabanta. Sa loob ng safe house, kanya-kanyang pwesto ang bawat isa—parang mga piyesa sa chessboard na naghihintay ng susunod na galaw.
Nasa common area si Icey, nakaupo sa sofa, hawak ang isang tablet na hindi naman niya talaga binabasa. Ang assassin ay nasa may bintana, nakatingin sa labas, walang galaw. Si Trina naman ay muling nawala sa isang sulok ng bahay, abala sa mga komunikasyon na hindi ko dapat marinig.
Ako ang nanatiling gising.
Binuksan ko ang laptop na matagal ko nang dala—walang marka, walang serial na pwedeng i-trace. Sa isang pindot, nagbukas ang mga encrypted file. Ito ang bahagi ng misyon na hindi alam ng kahi
