Tagaktak na at tumutulo na ang mga pawis sa buong katawan ko ngunit kahit ang punasan man lang lalo na ang nasa mukha ko ay hindi ko man lang magawa dahil sa walang tigil na pagdating ng mga customers para bumili ng mga damit mula kanina pa lang na madaling araw na pag bukas ko ng tindahan. Hindi ko alam kung ano ang meron sa araw na ito at wala talagang tigil ang mga tao sa pagbili. Hindi pa nga ako nakakaupo kahit saglit lang at kahit ang sumubo ng isang pirasong tinapay para maibsan ang gutom ko ay kinalimutan ko muna. Kailangan samantalahin ang ganitong pagkakataon dahil hindi ko alam kung bukas ba ay may mabebenta ba ako kahit isang pirasong damit lang.
Inabala ko talaga ang sarili ko sa pagtitinda para hindi na ako makapag-isip pa ng kung anu-anong mga bagay na negatibo na pwedeng
