Third Person POV
Ang hangin ay may dalang amoy ng lupa at usok, habang sa di kalayuan ay maririnig pa ang huling tugtugin mula sa pista — halakhakan, tawanan, at tunog ng mga banderitas na hinahampas ng hangin.
Si Lexie, nakaupo sa harap ng bonfire, nakamasid sa paligid. Suot pa rin niya ang simpleng blouse at jeans, medyo magulo ang buhok, pero may ngiti sa labi. Ramdam niya ang pagod, pero mas nangingibabaw ang saya.
Tiningnan niya si Elian na tahimik na nag-aayos ng kahoy, suot ang paborito nitong puting long sleeves na naka-roll up hanggang siko. May liwanag mula sa apoy na tumatama sa mukha nito, at sandali lang, pero parang humaba ang oras sa pagitan nila.
“Alright, alright!” sigaw bigla ni Lukas, sabay tayo na parang host ng concert. “Mga kababayan! Since tapos na ang formal pe
