(Lexie Monteverdi’s POV)
Pagkatapos naming kumain at maghugas ng pinagkainan, huminga ako nang malalim at umupo sa sofa, nakabalot sa kumot na inabot ni Manang Linda. Si Elian naman, tahimik lang sa tabi ko, hawak ang mug ng mainit na tsokolate na iniabot para sa akin at para rin sa sarili niya. Ang init sa paligid—hindi lang sa tsokolate, kundi sa presensya niya—ay tila humahaplos sa lahat ng kaba at pagod sa katawan ko.
“Salamat sa tsokolate,” mahina kong sabi, sabay sulyap sa kanya.
“Walang anuman,” sagot niya, may ngiti sa gilid ng labi.
" Nga Pala pa'no mo nalaman na andito Ako?" curious na tanong ko sa kaniya.
" Tumawag sa hacienda si Manong Trike, Sabi andito ka daw, naliligaw kaya pinuntahan agad kita." paliwanag niya." Si Tita lang may alam na andito Tayo, siya Kasi nakasagot
