(Lexie Monteverdi's POV)
How long we’ve been stuck —no, living—here sa Hacienda. And somehow, this place has grown on me.
The mornings are softer now, the air smells of sweet mangoes and coffee beans. Pero kahit gano’n, may mga araw pa rin na gusto kong bumalik sa lungsod—sa gulo, sa kape sa café, sa tahimik na condo ko kung saan walang nag-aaway tungkol sa kung sino ang mag-aalaga ng kambing.
Pero ngayon? Everyone’s busy preparing for the town festival.
“Told you, Lex, mafi-feel mo rin ‘yung excitement pag-uwi ng mga taga-bayan,” sabi ni Aira habang nakaupo kami sa ilalim ng puno, gumagawa ng mga banderitas. She was grinning, as usual, all sunshine and endless energy.
“Excitement?” I rolled my eyes. “Girl, I’m literally sweating for culture.”
Zayra chuckled beside her. “Oh c’mon, Le
