Ecem, Mete’nin kolları arasında dönmeye çalışırken onu rahatsız etmemek için uğraşıyordu. Şirketten çıktıktan sonra eve gelmişler bir daha geri dönmemişlerdi. Mete görüşmelerini telefondan hallederken Ecem de maillere cevap vermiş kısa sürede o günkü yapılması zorunlu işleri bitirmişlerdi. Akşam olduğunda Mete orada kalmasını isteyince Ecem itiraz etmedi. Onun yanında kalmaya ihtiyacı vardı ama şimdi keşke eve gitseydim diye düşünüyordu. Düşünmekten uyku tutmamıştı ve biraz daha hareket ederse Mete’yi uyandıracak onun da uykusunu bozacaktı.
İç çektiğinde “Keşke o teklifi yapmalarına hiç izin vermeseydim” diyen Mete’nin mırıltısı geldi kulaklarına. Ecem’in belindeki kollar sıkılaşırken Mete’nin nefesini ensesinde hissetti. “Teklifi kabul etmek istiyorsun ama insanların söyleyeceklerinden
