Mete garsona siparişlerini verip gönderdikten sonra Ecem’e baktı. Ecem, onun gibi gerginliği her halinden belli olan bir ifadeyle etrafını izliyordu.
Mete masanın üstüne duran elini yumruk yapıp açtı. Parmaklarını tek tek kapatıp açarken derin bir nefes aldı. Nereden başlaması gerektiğini bir türlü bulamıyordu. Boynunu iki yana büktü. Keşke bu akşam kravat takmasaydı. Sanki fazla sıkıyordu. Elini atıp gevşetmek istedi ama kendine engel oldu. Tekrar derin bir nefes aldı. Ecem şimdi bakışlarını ona çevirmişti. Yüzünde gergin bir gülümseme oluştuğunda Mete de ona gülümsedi.
Öne doğru eğilip “Nasıl burayı beğendin mi?” dediğinde Ecem kısaca “Güzel” dedi. Mete dirseklerini masaya yaslayıp Ecem’e bakmaya devam etti. Ayağıyla sıkıntı içinde ritim tutarken garson siparişlerini getirdiğinde biraz
