"S-Sir... t-tungkol doon sa... ano..."
Unti-unti siyang gumawa ng hakbang papalapit sa akin kaya hindi ko magawang magpatuloy sa pagsasalita.
His expression was unreadable and dark. Hindi ko mawari kung anong nasa isipan niya.
Sobrang lapit niya na sakin ngayon na naaamoy ko ang mabango niyang hininga. Sinara ko ang aking bibig dahil sa kaba, afraid that I might offend him.
Napalingon ako sa pintuang nakasara. My plan is to get to the door and escape.
This is it Becky, you can do this.
Kumunot ang noo niya na para bang nabasa ang nasa isip ko kaya bago pa man ako makagawa ng hakbang ay nahuli niya na agad ako sa bewang at mas inilapit pa sa kanya.
"S-Sir..." utal kong sambit at napahawak sa kanyang dibdib para sana itulak siya papalayo sakin, but it was of no use.
He was like a strong wall, unable to be moved.
"You are the first girl who ever made me so damn mad." he gritted his teeth
"D-dahil ba to sa chat ko sayo? I told you it was wrong send." pagdadahilan ko habang nakayuko
"It's not because of that."
Nag-angat ako ng tingin at napatingala sa kanya.
He was tall, hanggang dibdib niya lang ako.
"But you know what?"
Mas inilapit niya ang kanyang mukha sa akin. My senses were lost, I am too occupied with our closeness. Hindi ko magawang lumayo, his hold was too firm.
"What you said to me was true. Malandi nga ako."
Namula ang aking pisngi dahil sa hiya. Ba't kailangang i-mention niya pa?
"Pero ikaw lang naman ang nilalandi ko."
I bit my lip. Nakita ko ang pagbaba ng kanyang tingin dito.
"W-What are you saying? P-Please let me go." halos pagmamakaawa ko
"Gusto mong ipakita ko pa sayo kung gaano ako ka-landi?" he said, ignoring my plead.
Before I could say anything, his lips found mine. He kissed me hungrily while I was still in a complete shock, unable to respond.
Para akong tuod na hindi makagalaw sa aking kinatatayuan. My hands were still in his chest while he's busy kissing me.
When I was close to losing my breathe, ay doon lang ako natauhan. Tinulak ko siya at pinakawalan niya ako. I was panting while he's looking at me intently.
Nang maayos na ang aking paghinga ay masama ko siyang tiningnan.
"Why did you do that!?"
"Are you going with that boy?" tanong niya, binalewala ang aking galit na reaksyon.
"W-Who?" I asked, totally confused
"At the gate, early in the morning." sambit niya
Napaisip ako at nanlaki ang aking mga mata. "Si... Manuel?"
"Please stop seeing him." halos pagmamakaawa niya
"W-Why?"
"Because I am going to date you."
Napasinghap ako. Unti-unting bumilis ang t***k ng aking puso, maybe because I'm nervous.
"A-And if I don't?"
Dumilim ang kanyang titig
"P-Paano kung... hindi kita susundin?" ulit ko
Ngumisi siya, ngising may halong galit. This version of him is like a devil.
"Oh, you're going to face my wrath. And I tell you baby, you won't like it if I'm mad."
Lumukob ang takot sakin.
"P-Pero kasi... Professor kita. H-Hindi tayo pwedeng... magkaroon ng relasyon." pagdadahilan ko
"I don't give a f**k about that. I don't even care about the rules."
Hinawakan niya ang aking malamig na kamay. His hand was warm, and it feels good.
"Let's go."
"S-Saan?"
"Sa office ko."
Nanlaki ang aking mga mata. "Anong gagawin natin don?"
"We'll eat our lunch there."
Nanliit ang kanyang mga mata.
"Why? What are you thinking?" ngisi niya
"N-Nothing..." nahihiyang napayuko ako
He chuckled as he intertwined our hands. "C'mon"
[To be continue