Mina's POV
KADILIMAN ang namulatan niya. Saglit na sinanay niya ang mga mata sa kadiliman ngunit kahit anong gawin niya wala siyang makita kahit ako.
Madilim, sobrang dilim at nag-uumpisa nang pangilabutan ang kanyang dibdib.
Pakiramdam siya. Dinig na dinig niya ang pagpatak ng tubig at ang ilang mga kaluskos na nakapagpapitlag sa kanya.
Malamig sa kinaroroonan niya, basa din ang kinahihigaan niya. Sinubukan niyang bumangon ngunit nahirapan siya.
Nakatali ang kamay at paa niya mayroon ding nakatakip sa bibig niya.
Sinubukan niyang sumigaw ngunit nilunod lang ang sigaw niya. Nagkakawag siya ngunit kahit anong gawin niya hindi niya magawang makakawala hanggang sa mapagod siya dahil sa ginagawa.
Tumigil siya ay umiyak nang umiyak pilit hinahagip sa isip kung bakit naririto siya.
