" öyle deme pamir ağabey . Eminim jülide aramıza geri dönecektir . Bana inandığı gibi bende ona inanıyorum . " dedi buğlem . Sonra bir sessizlik çöktü odaya . Kimse konusmuyordu . Simdi bilincim yerine gelseydi keske . Bu konusmalardan sonra bir anda " ben geldim . " diyip uyansaydım çok güzel olurdu . Ancak isteklerim olmadı . " ben çıkayım . " dedi pamir . Birkac dakika sonra lara " onu çok özledim keşke böyle davranmasaydık . O kadar pişmanım ki . " dedi . Aklının başına gelmesine çok sevindim arkadaşım biraz geç oldu ama . " her şeyi düzeltebiliriz . Biraz sabır lutfen . Hissediyorum jülide en yakın zamanda uyanacak ve aramıza geri dönecek . " dedi mirza . Umarım aptala malum oluyordur yoksa çok tatsız bir sekilde bu dünyadan cefa dolu bir valizle ayrılacaktım . Umut dolu birkaç cümle
