CHAPTER 11❤ WELCOME DINNER
1254 Words
CHAPTER 11❤ WELCOME DINNER
"We are not allowed to fall in love with each other"
Those words keep bothering me, while we are on our way to Jordan's house of Jordan. I keep asking myself, what can I do so I don't fall for Jordan's charisma?
We're heading right now to Lipa, Batangas. We travel two hours to reach our distination.
We stop at one of the exclusive subdivision. Then he parked his car beside the gates.
"We're home." He exclaimed before he unlocked the door of the car.
Home.
Yeah right but it's not my home.
I didn't wait for Jordan to open the door so I went down on my own.I heard him groan but I intend not to look at him. Masyado akong kinakabahan para sa mga susunod na gagawin. O tamang sabihin na gagawin namin. Did we really do that thing to make a baby? I don't have any experience with this.
When I look at Jordan's house correction, this is not a house, it's a mansion. I must say it's quite beautiful, very artistic. Parang pinagkakagastusan talaga ng malaking halaga. Ang linis ng paligid, may sari saring bulaklak din na nakatanim. Ang pinto ng bahay niya ay kulay abo,na hinaluan ng puting kulay. Meron din nakaupong kulay ginto na dalawang leon sa magkabilang gilid ng pinto. Pagbukas ng pinto ay mas lalo akong namangha, very expensive furniture expose to my eyes. Publishing lang ba talaga ang negosyo nito? Daig pa kami sa kagamitan sa bahay nito e. The staircase screams its elegance, saan niya lahat ng design na iyo. Chandelier has a modern design led crystalized inspired. Nakakamanghang tingan. Gusto ko ganito kaganda ang bahay ko sa susunod. Ayoko ko na pala maging simpleng tao lang.
"Are you sure only the publishing company lang ang negosyo mo?" Hindi ko mapigilan ang magtanong sa kanya.
"Yes, paano mo nalaman ang negosyo ko?" Tanong habang bitbit ang backpack ko.
"Duh, halos lahat tayo kilala sa mundo na ito. Ikaw bilang Gonzales, ako bilang Maserio. Nagtataka nga ako kasi publishing company ang kompanya mo pero bahay mo malaki pa sa bahay namin." sabi ko dito habang nililibot ng mata ko ang sala niya. "Patingin na lang din ako kusina ko baka pwede na lang na doon ako matulog?" Dagdag ko pa.
"I have other business, someday you'll know about my business." Tipid na sagot niya sa akin.
Umakyat kami ng hagdanan, tuloy tuloy ang lakad namin hanggang dulo. Huminto kami sa matingkad na kulay asul na pinto. Ito na siguro ang kwarto niya. May kalakihan ito na sakop siguro mga tatlong kwarta kapag nasa normal na kwarto lang isang tao. Matatawag mo na nga isang bahay siguro to kapag nakapasok ka.
"Welcome to master's bedroom." Sabi niya sabay bukas ng pinto harap namin. Nilagay niya ang backpack ko sa isang upuan sa may mesa.
Halos lahat ng gamit sa loob kulay asul. Pinatingkad na kulay asul. Ang kama naman ay ganun din, malaki ito na kasya siguro mga walong katao kapag humiga. Tapos para kang hari kapag humiga ka. Maganda ang pagkaka desenyo ng headboard ng kama. Pati ang wardobe nito ang ganda rin malaki pa. May kurtinang nakapalibot lahat ng sulok. Kaya hindi makakapasok ang araw dito.
"Welcome to my paradise." Sabi nita sabay binuksan nito ang isang kurtina.
Kung sa pagpasok pa lang kanina ay manghang mangha na ako sa mga bulaklak mas lalo na dito. Halos lahat na uri ng bulaklak nandito na, parang ang buhay na buhay pa nila. Parang alagang alaga talaga. Masarap sa mata kapag natitigan mo sila.
"Halos ba lahat ng bahagi ng bahay mo bulaklak?" Na e excite kong tanong sa kanya.
"Some part na hindi pa fully develope, dito ko kasi gusto bumuo ng sariling pamilya." Sabi nito habang nakatingin sa mata ko.
May lungkot sa puso ko na hindi ko alam kung bakit. Para bang naisip ko na kapag nanganak ako, makakahanap na siya ng mapapangasawa niya.
Umiwas ako ng tingin saka ko binalik ang tingin sa mga bulaklak sa harapan ko. Siya naman ay pumunta sa isang pinto na ang hinuha ko ay banyo niya. Tama nga ako banyo kasi narinig ko ang pagbukas ng shower.
Umupo ako sa kama saka dinama ang comforter nito. Maya maya lang ay bumukas ang pinto nakita kong nakadamit pang bahay na si Jordan. Isang sleeveless shirt at jersey short. Pinupunasan niya ang ulo niyanng tuwalyang kulay asul.
"Hindi naman siguro kulay darkblue ang favorite color mo nuh?" Natawa ito sa sinabi ko.
Masasabi kong mali ang naging first impression ko sa kanya. Dati kasi magsasalota lamang ito kapag tinatanung tungkol sa negosyo, ngayon naman halos maaliwalas na ang mukha nito.
"Bakit mo nasabi?" Tanong nito habang nilalagay ang towel niya sa isang upuan.
"Obvious pa lang mula pinto hanggang gamitvsa loob ng kwarto dark blue lahat." sagot ko sa kanya.
Umiling lang ito saka pumunta ng mesa at nag dial ng telepono.
"Manang, ok na po ba lahat?" Sabi niya sa kausap niya. Tumango siya habang nakikinig sa kausap niya.
Binalingan ako nito saka nginitian kaya lumabas na naman ang ngipin nito. Tinaasan ko ito ng kilay saka kinuha ang bag kong dala saka hinanap ang phone ko.
Nagtext si Lilet na nagtatampo ito kaya napangiti ako dito. Babawi daw ako kapag dumalaw ako sa kanya.
"Sino'ng katext mo?" Tanong ni Jordan matapos ibaba ang telepono.
"Secret." Biro ko sa kanya.
"Get change." Sabi niya.
"Bakit?" Tanong ko sa kanya.
"Secret also." Sagot naman niya.
Pumunta siya ng wardrobe niya saka may kinuhang naka paperbag ng isang mamahalin brand ng damit. Ibinigay niya sa 'kin, so I gave him a question.
"You don't have to ask me some question." Sabi niya saka ito lumabas ng kwarto.
Binuksan ko ang paper bag, una kong nakita ang isang magandang dress na kulay pula. Kita ang likod nito saka napalibutan ng small diamond. Hanggang tuhod ko ito kaya hindi gaanong makikita ang mga tinatago ko. Kasama nitong dress ay isang pares ng stiletto na kulay pilak na meron din na malilit na diamond.
I go to the bathroom, to do some routine and then put the dress. It was so expensive base on the tag it in. Also the stiletto very expensive.
When i went out from the bathroom, i saw Jordan sitting at the edge of the bed. Waiting for me, he is wearing a normal attire, which tuxedo and black pants.
"Where are we going? What's the occassion?" Takang tanong ko dito.
"Just wait and see." He put some blind fold to my eyes and hold my hand while the his other hands is in my waist. How gentleman he is.
Naramdaman kong bumaba kami ng hagdan saka ko narinig na bumukas ang pinto, wala akong ingay na naririnig maliban sa isang violin na tumunog.
Nang mawala ang takip sa mata ko. Napa nganga ako sa ganda ng pagkaka set up ng isang mesa na napalibutang ng nag gagandahang bulaklak. Sa mesa naman ay may isang bote ng wine tapos may dalawang baso. May dalawang plato na nakahain na pagkain. Dinala niya ako sa mesa saka inilalayan para makaupo sa isang upuan.
I'm so speechless, this day was so amazing.
"Did you do all this?" Namamanghang tanong ko sa kanya.
"Yes, I want you to surprise. To welcome you also to my house." He put wine to our glasses. "So welcome to my house."
Nakangiti lang ako dito, dahil hindi ko alam ang sasabihin ko sa harap niya.
Yes, I am very much welcomed.
- Writer
