Yüreğimin en orta yerine kocaman bir taş gelip oturmuştu sanki. Ne kadar denersem deneyeyim nefes alamıyordum bir türlü. Hissettiğim bu yoğun acı beni nefessiz bırakıyordu.
"Tuğrul oğlum kabul etmez böyle bir şeyi," dedi annem ama bu sözler bile içimi ferahlatmaya yetmemişti.
"Tuğrul ister mi istemez mi bilemem, ama Nuran bir torun sahibi olabilmek için her şeyi yapar."
Yaşların gözlerime hücum ettiğini hissettiğimde aceleyle yerimden doğruldum. "Ben... benim biraz başım ağrıyor. Siz oturun, ben az dinleneceğim."
Acele adımlarla odama ilerlerken Sevim teyzenin arkamdan söyledikleri canımı çok daha fazla yaktı.
"Yazık Nursena'ya."
Yazıktı değil mi bana? Ama niyeyse kimse bana acımıyordu. Nursena ne ister diye kimse sormuyordu. Kayınvalidem henüz daha biz boşanmamışken oğluna yeni e
